از نقص و امكان منزه است از جمله قابل رؤيت و احاطه نيروى بينائى قرار نخواهد گرفت و نيز از صورت كه لازم تركيب و نقص امكان است منزه و مبرى خواهد بود و همچنين از جنبه ماديت و جسم كه متحيز و داراى اجزاء كه از خود بىخبر باشد منزه و مبرى خواهد بود ، بلكه وجود بحت بسيط قائم بذات و ازلى است .
بالاخره ساحت قدس ربوبى مورد شناخت قرار نخواهد گرفت ، جز از طريق ذات قدس او زيرا كه او ظاهرتر از هر موجودى است و چيزى از شعاع حريم او آشكارتر نخواهد بود و از طريق قوه ادراكى و يا تعقل بحريم كبريائى او راه نخواهد يافت ، زيرا كه او خالق قوه ادراكى و نيروى عقل و عاقله است .
قوله : لا إله الا اللَّه الكبير المتعال
: و بهترين تعريف و توصيف كبريائى همان است كه خود را توصيف فرموده است كه معبودى جز آفريدگار جهان نيست كه عظمت و قدرت و كبريائى او فوق تصور و فوق آنچه گفته شده است ، ذات قدس ربوبى و صفات و آثار درخشان او از حد قوه عقول بىحد بالاتر است .
و آيه كريمه
أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ
- 45 - فرقان ناظر به اين حقيقت است كه عالم امكانى و جهان طبع از جمله ظل و سايه و آثار خلقت و مثالى از عظمت و كبريائى او است و بالاخره در اثر ادامه فيض وجود به موجودات جهان و حركت جوهرى و ابديت و ذاتى موجودات ناگزير به جهان و نظام ديگر انتقال خواهند يافت و به صورت و سيرت ديگرى خواهند درآمد .
بدين طريق حق تعالى عوالم امكانى را مظهر كمال خود معرفى نموده و نظام امكانى زياده بر اين اتقان و حكمت و صلاح اقتضاء و ظرفيت نخواهد داشت و چنانچه بفرض اتقان و صلاح امكانى زياده بر اين فرض ميداشت حق تعالى نظام خلقت را بدان صورت مىآفريد ، ولى نظام امكانى زياده بر آنچه در سلك و نظام خلقت درآمده فرض و ظرفيت نخواهد داشت .