در عالم برزخ حاصل شده و بوسيله ملكات و حركات ذاتى و يا در اثر افعال اختيارى ملكاتى كسب نموده هرگز از مرتبه كمال وجودى بقهقرا به دنيا باز نخواهد گشت و عالم آخرت خودكفا است روح بوجود مستكفى خود و بذات قدس كبريائى هر آنچه واجد بوده و به او موهبت شده و كمال ذاتى كسب نموده از دست نخواهد داد .
بر اين اساس است كه بيگانگان در اثر قطع رابطه عبوديت از ساحت كبريائى عقوبت آنان رفع و يا تخفيف پذير نخواهد بود بلكه حركت آنان ذاتى و اكتسابى و بسوى شدت عذاب و سختى عقوبت بطور تجدد و تبدل خواهد بود هم چنان كه آيه
كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ
استفاده مىشود عالم طبع براساس علل و اسباب است ولى عالم برزخ و قيامت هر دو عالم خودكفا و استكفاء است همچنين هر موجودى نيز خودكفاء و باستناد كبريائى مستكفى خواهد بود و براى حركت خود به شرط و قيدى حاجت ندارد و حركت ذاتى از خارج ذات خود نخواهد بود .
بسند معتبر از امام صادق عليه السلام رسيده است كه فرمود روح بشر در عالم برزخ در مقام خود باقى است روح اهل ايمان در نور و صفاء و گشايش و سعه است و روح پليد كافر در ضيق و سختى و ظلمت است و بدن و جوارح انسان به صورت خاك درمىآيد .
هم چنان كه از خاك آفريده شده است و آنچه درندگان و حيوانات از بدن انسان خوردهاند همه در خاك محفوظ است نزد پروردگار كه از علم و احاطه او هرگز چيزى پنهان و خارج نخواهد بود و نيز بر عدد و شماره همه آفريدهها و بر وزن و ارزش آنها احاطه دارد و خاك بدن اهل ايمان مانند طلا در خاك است و هنگام كه قيامت فرا ميرسد باران تند زمين را فرا ميگيرد زمين رو برشد مىگذارد و خاك بدن اهل ايمان مانند طلا كه با آب شسته شود صفاء مىيابد و خاك بدن هر يك از افراد بشر بقالب و مانند بدن و اعضاء و جوارح سابق خود در آمده باذن پروردگار بسوى روح خود جلب