تفسير آيه كريمه
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها
را براى تو بگويم راوى عرض نمود بلى يا امير مؤمنان عليه السلام امام فرمود حسنه عبارت از معرفت و شناخت ولاية اوصياء طاهرين عليهم السلام است و نيز علاقه قلبى و محبت به آنها و پيروى از مكتب آنان و همچنين سيئه عبارت از انكار ولايت و وصايت اوصياء عليهم السلام است و بغض و عناد و تخلف از پيروى از مكتب و تعليمات آنها است .
تفسير آيه عمل اختيارى از نظر اينكه حركت جوهرى و سير وجودى است و آنچه در كمون نهفته داشته آن را به صورت فعليت در مىآورد و هر مقدمه حركت بسوى غرضى است كه نقص خود را رفع و ترميم نمايد لا محاله شريفتر بوده و اجر و پاداش از هر لحاظ عالىتر از عمل اختيارى است زيرا هدف و مقصدى است كه بدان سو رهسپار مىباشد و نيز از نظر اينكه اجر و پاداش سيرت و كمون عمل صالح است ظهور و بروز و ثبات و استقرار آن از هر لحاظ آشكارتر است .
بدين نظر قابل تزايد و تضاعف و ثبات و مورد فضل كبريائى قرار ميگيرد همچنين عمل توأم با كلفت و مشقت است ولى اجر و پاداش توأم با ثبات و آرامش خاطر است و عمل نيز اختصاص به اين جهان دارد و اجر و پاداش اختصاص بعالم قيامت دارد و عمل نيز بر اساس حركت وجودى و قابل تبدل و حبط است ولى اجر و پاداش نيل بسعادت دائمى است .
و خلاصه عمل هستهاى است اجر و پاداش بمنزله ميوه شاداب هميشگى آنست و عمل خير و صالح موجود بوجود ابتدائى دنيوى و از مقوله حركت ذاتى است ولى اجر و پاداش موجود بوجود اخروى است مانند بهشت و نعمتهاى آن كه موجود اخروى و دائم است .
روايت حسنه را تفسير فرمود بمعرفت ولايت و مقام وصايت اوصياء طاهرين عليهم السلام از نظر اينكه حسن و صلاح هر عمل صالح و شايستهاى از نظر آنست كه شعار عبوديت داشته و روح به آن عمل دميده مىشود و حركت و عمل صالح فناء پذير است