و همچنين تفضيل غير بر اوصياء از نظر صلاحيت براى تصدى و وصايت از هر يك از اوصياء سبب خروج از حريم اسلام خواهد شد زيرا منصب وصايت و ولايت از مناصب الهى است و بايد از مقام كبريائى شرف صدور بيابد مانند منصب رسالت و نبوت و تفضيل غير بر اوصياء عليهم السلام سبب بدعت در دين و اعتراض بر حكم صادر از مقام كبريائى است و در حقيقت از ايمان باصول توحيد عدول نموده و از طريق حق و حقيقت خارج شده و نور فطرت را در خود خاموش نموده و در مقام معارضه و مبارزه با حق برآمده است ناگزير بشقاوت ابدى و هلاكت محكوم خواهد شد .
قوله ( ع ) : فلا سواء من اعتصم الناس به و لا سواء :
بيان آنست كه هرگز تمسك و اعتماد به گفتار پيشوايان ضلالت و مردم عادى كوتاه فكر شايسته نيست تأكيد در باره منع از پيروى از گفتار و سخنان پيشوايان ضلالت است از نظر اينكه انديشه و گفتار آنان ريشه فساد مانند مردابها و باتلاقهاى عفن است و انديشه آنان بر اساس مغالطه و شبهات بىپايه است كه هر يك از اهل ضلال و گمراهان از يك ديگر استفاده مىنمايند و در مقام اضلال و گمراه نمودن پيروان كوتاه فكر خود برميآيند .
قوله ( ع ) : ذهب من ذهب الينا الى عيون صافية تجزى بامر ربها لا نفاد لها و لا انقطاع
: گروه پيروان مكتب اوصياء عليهم السلام از نظر اينكه تعليمات آنان مشتمل بر علوم الهيه و معارف حقيقى است و صفاء و نورانيت سخنان آنان بهترين شاهد بر صدق گفتار و صحت رفتار آنها است و حقايقى را كه تعليم نمايند و بدانشجويان بياموزند براساس علم و برهان است كه از پرتو تعليمات غيبى است كه به آنان پيوسته افاضه مىشود بدون اينكه اين مطالب و حقايق را فردى از بشر شنيده باشد و يا پذيرفته شده باشد .
خلاصه تعليمات اوصياء علوم برهانى و خالص از كدورت شبهه است كه
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 270
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢٧٠