و اوصياء طاهرين عليهم السلام مىباشد .
با توجه باينكه ملك عظيم بطور اطلاق مراد ملك عظيم در اين جهان بر حسب اقتضاء تكوينى و تعليمات است و نيز در عالم آخرت بر حسب اقتضاء عوالم هر يك نسبت به خود مىباشد بالاخره اختصاص به عالم قيامت نخواهد داشت زيرا اين چنين اثر وجودى ناگزير ذاتى و در عوالم و جهان اختيار و عمل و آزمايش است و ظهور زيادترى در عالم آخرت خواهد داشت و همه ظهورى از عالم ذر و الست بوده و در سبقت وجودى آنان خلاصه مىشود و ملك و فرمانروائى آنان در هر يك از عوالم بتناسب آن عالم ظهورى از موهبت فضيلت ذاتى و سبقت وجودى آنها است .
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 252
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢٥٢