شرح شخصى بنام ذعلب از مقام علمى امير مؤمنان على عليه السّلام استفاده نموده سؤال كرد بجمله كوتاهى كه آيا آفريدگار و پروردگار خود را ديده و مشاهده نمودهاى .
پاسخ فرمود هرگز من عبادت ننمودهام آفريدگارى را كه ساحت كبريائى او را نديده و عظمت كبريائى او را نشناخته باشم .
سائل بدان اكتفاء ننموده چگونگى و شرح آن را بطور وضوح سؤال نمود .
پاسخ فرمود هرگز ديدگان بمشاهده كبريائى او نتوانند نظر افكنند ساحت او مقدس است از اينكه نيروى حس بينائى بشر بحريم كبريائى او نظر افكند ولى قلب و روح و روان بشر مىتواند از نظر نورانيت و صفاء كه كسب نموده و يا بموهبت آفريدگار بوى داده و يافته است و در اثر اين موهبت اكتسابى و يا ذاتى كه حقيقت و روح ايمان و خودشناسى و خداشناسى است بحريم كبريائى بتواند با صفاء آتيه قلب و روح خود نظر افكند و از پرتو خورشيد جهان آرا صفاى بيشترى بيابد مشاهده و رؤيت مقامات بسيارى دارد .
از جمله علم انسان بذات و صفات روانى خود مانند محبت و دشمنى و ايمان و كفر و لجاج و شجاعت و سخاوت و صفات نيك و بد ديگر كه واقعيت آن صفات
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 113
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١١٣