پس از ديباچه و ختام ، مصحِّح مثنوى آب زلال فيض را مىآورد كه اثرى جدا از گلزار قدس است و آن را بر اساس يك نسخه خطى ارائه مىدهد در صورتى كه از اين مثنوى نسخههاى فراوانى موجود است ( - مثنوى آب زلال ) و به دنبال آن قصايد متفرقهاى را كه در نسخهء شمارهء 2473 مجلس شورا و جُنگهاى پراكنده آمده ، جمعآورى و درج مىنمايد . آنگاه مجموعه رباعيات را از نسخهء اساس و ملّى ( كتابتِ ابن ركنالدّين ) مىآورد و در پايان جلد اول كتاب ، ترقيمهء ابن ركنالدّين را ذكر مىكند . آوردن ترقيمه در اين قسمت به اين مفهوم است كه در تصحيحِ اثر ، آقاى فيضى دو نسخهء معتبر عقيل الدين و نسخهء تملّك خود را پاره پاره نمودهاند و هر پاره را در قسمتى از سه مجلّد تصحيح خويش آوردهاند . از نسخهء عقيل در جلد اول تنها به آوردن سه پاره بسنده شده است : الف ) ديباچه ب ) رباعيات ج ) ترقيمه .
بررسى روش مؤلّف در تصحيح كتاب بحث فراوانى مىطلبد كه از آن مىگذريم .
و به يكى از ويژگيهاى مهم نسخهء عقيل الدين حسينى مىپردازيم :
در حاشيه برخى از اشعار با قلمى ديگر كلمه جمال ، جلال ، عشق و حق توسط كاتب نوشته شده ومصحِّح به چند و چونى و چرايى آن توجّه نمىكند و در نمىيابد كه در نسخهاى كه فردى دانشى چون ابن سيد ركنالدين مسعود عقيلالدين حسينى كه از فضلا و خوشنويسان عصر مؤلّف در كاشان محسوب مىشود ، هيچ نكتهاى بدون دليل و علّت نگاشته نمىشود . اين كلمات در بعضى از صفحات نسخهء اساس ( اصلى ) مصحِّح نيز آمده است . با تأمّل در اين كلمات و با توجّه به تقسيم بندى فيض در فهرست آثارش درمىيابيم كه فيض پس از تدوين گلزار قدس در صدد برمىآيد كه چند اثر ديگر از درون اين كتاب بيرون بكشد . به احتمال زياد فيض در هنگام مطالعه و بررسى آن با قلمى در حواشى نسخه خودش از رموزى چون ( عشق ، جمال ، جلال ، حق ) بهره برده تا در مرحله بعدى توسّط خودش يا كاتب ديگرى آن رموز ، مطالب استخراج شوند ، عقيلالدّين حسينى هم در
فيضنامه ( فارسى ) — صفحة 360
مساهمون: محسن ناجي نصرآبادى
ص٣٦٠