آن را كم مىكنيم . فيض براى تأييد سخنان خود به سه آيهء قرآن استناد مىجويد :
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ .
« 1 »
وَ لَوْ أَنَّهُمْ أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ .
« 2 »
وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً .
« 3 »
چنان كه از اين آيهها بر مىآيد ، ايمان و تقوا و پايبندى به كتب آسمانى و راه مستقيم ، شرط رسيدن به رحمتها و بركتهاست ، پس گناهان مانع از نزول آنها خواهد شد . « 4 »
9 . امام سجاد عليه السلام مىفرمايد :
انَّ افْضَلَ الْاعْمالِ عِنْدَاللَّهِ ما عُمِلَ بِالسُنَّةِ وَ انْ قَلَّ ؛ برترين عملها نزد خداوند كارى است كه مطابق با سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله باشد ؛ هر چند آن عمل اندك است .
فيض در تبيين اين جمله مىفرمايد : سرّ مطلب آن است كه اعمال و كارهاى جسمانى ارزشى در پيشگاه الهى ندارد مگر آنكه همراه با نيّتهاى خالص قلبى باشد كه شخص انجام دهنده ، درون خود دارد . در حديث آمده است : « انَّمَا الْاعْمالُ بِالنِّيَّاتِ
هامش
( 1 ) . اگر مردم آبادىها ( شهرها و روستاها ) ايمان آورده و به تقوا گراييده بودند ، قطعاً بركاتى از آسمان و زمينبرايشان مىگشوديم . الاعراف / 96 .
( 2 ) . اگر اهل كتاب به تورات و انجيل و آنچه از طرف پروردگارشان به سويشان نازل شده است ، عمل مىكردند ، قطعاً از بالاى سرشان و از زير پايشان ( از بركات آسمانى و زمينى ) برخوردار مىشدند . المائدة / 66 .
( 3 ) . اگر مردم در راه درست پايدارى ورزند ، قطعاً آب گوارايى به ايشان نوشانيم . الجن / 16 .
( 4 ) . الوافى ، ج 9 ، ص 1359 .