نماز جمعه ، واجب عينى است بر هر مرد مكلّف ، آزاد ، حاضر ، مشروط بر آنكه كور ، پير ، و بيمار نباشد ، و به شرط آنكه اين تكليف موجب عسر و حرج براى او نشود ، و به شرط وجود امام جماعت مرد بالغ و مؤمن و عادل و حلال زاده و قادر بر ايراد خطبه و سالم از جنون ، جُذام ، بَرَص و حدّ شرعى و اعرابى بودن و مسافر بودن و بندگى ، و افزون بر آنها ، شرط است به جز امام ، چهار تن از مردان نيز حضور داشته باشند كه مسلمان ، مكلّف ، حاضر و آزاد باشند و از دو فرسخ دور تر نباشند . . .
سپس گويد :
نماز ظهر از نماز جمعه كفايت نمىكند ، مگر آنكه نمازگزاران از هفت نفر كمتر باشند يا به جهت تفيّه ، يا اگر اقامهء جمعه مايهء فتنه و آشوب گردد . در اين صورتها از آن صرف نظر شود و بجاى آن نماز ظهر برگزار گردد .
فيض در كتاب شهاب ثاقب نيز دربارهء وجوب عينى نماز جمعه سخن گفته و به آياتى بر وجوب آن استدلال كرده است ؛ يكى آيهء شريفه
إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ
الخ در سورهء جمعه و ديگر آيهء :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ »
در سورهء منافقين كه ذكر در آن دو آيه شريفه به نماز جمعه تفسير شده است . . .
سپس گويد :
تأكيدى كه در قرآن مجيد دربارهء وجوب نماز جمعه وجود دارد در مورد هيچ يك از واجبات نيامده است ، و اوامر ساير واجبات اغلب مطلق و مجمل هستند كه در سنّت بيان و تفصيل آنها آمده است و فيض وجوب نماز جمعه را از ضروريات دين مىشمارد .