بذلك ، راوى از حضرت ابوالحسن عليه السلام درباره شخصى سؤال كرده كه با گلاب ، روى و دستها را شسته و وضو گرفته است . براى خواندن نماز ، امام عليه السلام فرمودهاند :
اشكالى ندارد .
فيض در دنبالهء حديث مزبور بيانى دارد به اين مضمون : شيخ صدوق به مفاد اين حديث فتوا داده و شيخ طوسى ، مؤلّف تهذيب و استبصار ، آن را به شذوذ نسبت داده و آنگاه اظهار نظر كرده است كه معنى آن حديث و مراد امام عليه السلام اين است كه انسان خود را براى خواندن نماز ، نيكو و معطر سازد ، نه آنكه گلاب ، رافع حدث باشد . شيخ استدلال بهحديث ديگرى كرده و آن هر دو حديث را مانند هم دانسته است . در حديث ديگر راوى دربارهء وضو گرفتن با شير از امام عليه السلام پرسيده ، و امام فرمودهاند : با شير نمىشود وضو گرفت .
آنگاه ملّامحسن فيض ، به دنبال اين اظهار نظر شيخ طوسى گويد :
اين استدلال نادرست است ، زيرا بين آن دو حديث منافاتى وجود ندارد ، يعنى چه اشكالى دارد كه وضو گرفتن با گلاب درست باشد و وضو گرفتن با شير نادرست ، زيرا گلاب ، آب است كه آن را از گل بيرون آوردهاند ، ولى شير كه در حديث ديگر آمده است ، آب نيست . « 1 »
هامش
( 1 ) - الوافى : ج 1 ، ص 50 .