آن مُخبر وجود نداشته باشد .
سپس فيض مىگويد :
بعضى گفتهاند :
در صورت وسعت وقت ، بايد به چهار سو نماز بخواند و در تنگى وقت يك نماز به هر سو بخواهد بخواند ، اين فتوائى است سست .
همچنين او مىگويد :
هر كس علم با ظن به قبله ندارد ، اگر يك نماز بخواند به هر طرف كه بخواهد كفايت مىكند و از اين بيشتر تكليفى ندارد . شيخ صدوق ، و ابن ابى عقيل همين نظر را دارند . و دليل ما بر اين نظر رواياتى است صحيح ، و اكثر فقها كه نماز خواندن به چهار طرف را واجب دانستهاند ، دليلشان خبر ضعيفى است .
اگر قصد آنان عمل به احتياط است ، احتياط حاصل مىشود به اينكه جاهل به قبله به سه طرف نماز بخواند ، نه چهار طرف ، زيرا قبله ما بين مشرق و مغرب است ، چنان كه در حديث صحيح آمده است يا بخصوص براى كسى كه سرگردان است ، و در حديث صحيح آمده است كه شخص متحير كه سمت قبله نمىداند هرگاه به هر سو كه بخواهد نماز بخواند كافى است .
آراء فقهى ملامحسن فيض كاشانى ( فارسى ) — صفحة 100
مساهمون: عليرضا فيض
ص١٠٠