مىفرمايد : مراد فاجران قريش از بنى اميه و بنى مغيرهاند « 1 » ، يا در بيان اسامى اهل حق در ذيل آيه :
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ
( النحل / 43 ) مىفرمايد : ذكر ، رسول اللّه است و ما اهل ذكر هستيم « 2 » .
اين شيوه از ذكر اسامى ، اختصاصى به تاريخ عصر رسالت نداشت ، حتى در ذكر اسامى اهل حق و باطل در تاريخ و بيان قصههاى قرآن صادق است حضرت در مواردى با اين شيوه بيان فرموده است ، مثلا در ذيل آيهء :
لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ
( الاسراء / 4 ) امام على عليه السّلام مىفرمايد : فسادى كه قرآن نسبت به تاريخ بنى اسرائيل اشاره دارد يك بار ناظر به قتل زكريا و ديگر ناظر به قتل يحيى بوده است . « 3 » و از اين قبيل موارد بسيار است و شايد همين اندازه بتواند بما كمك كند تا نسبت به اين ويژگى مصحف امام آشنا شويم .
8 / 12 - املاى پيامبر و خط على
يكى ديگر از ويژگيهاى مصحف حضرت آنست كه به املا و انشاى پيامبر بوده و حضرت آن را به نگارش در آورده است . اين ويژگى ، گرچه از قبيل بيان محكم و متشابه ، ناسخ و منسوخ و شأن نزول نيست ، اما در ارتباط با محتواى كلى اين كتاب مىباشد ، زيرا به يك معنا ( اگر اين ويژگى مستند علمى و تاريخى داشته باشد ) مطالبش منسوب به پيامبر و در حقيقت
هامش
( 1 ) - مسند امام على ، ج 2 / 117 ، بحار الانوار ، ج 24 / 55 ، مستدرك حاكم ، ج 2 / 352 ، سيوطى ، در المنثور ، ج 5 / 41 .
( 2 ) - مسند امام على ، ج 2 / 126 ، ح 941 .
( 3 ) - سيوطى ، الدر المنثور ، ج 5 / 239 .