1 - على عليه السّلام فرمود : آيهاى نازل نشد مگر اينكه دانستم كه براى چه كس و در كجا و از براى چه چيزى نازل شد . همانا پروردگار به من دلى متفكر و زبانى باز و پرسشگر عطا فرموده است . « 1 »
البته اين مضمون با اندك تغيير عبارت در منابع گوناگون اهل سنت رسيده است . « 2 »
2 - ابى فاخته از پدرش نقل مىكند كه على عليه السّلام فرمود : چيزى در ميان اين دو جلد قرآن مجيد وجود ندارد مگر آنكه من به آن آگاه هستم . « 3 »
3 - امام صادق در روايتى مىفرمايد : همانا خداوند پيامبرش را از تنزيل و تأويل قرآن آگاه ساخت و رسول اللّه على را تعليم داد . « 4 »
4 - حفص بن قرط مىگويد از امام صادق شنيدم كه مىگفت : على صاحب و اهل اطلاع از حلال و حرام و آگاه به قرآن است و ما بر راه و روش او هستيم . « 5 »
و تعابير بسيار ديگرى كه همه آنها حكايت از آگاهى امام على عليه السّلام به زمان و مكان و موضوع نزول و علم به احكام ، ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه دارد و دقيقا چيزى را بيان مىكند كه در توصيفات مصحف امام رسيده و نشان مىدهد كسى كه بيشترين صلاحيت براى تفسير وحى را دارد ، اوست و اگر خداوند به پيامبر مسئوليت تبيين وحى را داده ، در ادامه راه اين مسئوليت را به خاندانش و در رأس آنان امام على واگذار كرده
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى ، ج 1 / 95 .
( 2 ) - ابن سعد زهرى ، الطبقات الكبرى ، ج 2 / 338 ، بيروت ، دار احياء التراث ، 1405 ق .
همچنين سيوطى ، الاتقان ، ج 4 / 233 ، نوع 80 .
( 3 ) - تفسير عياشى . ج 1 / 94 .
( 4 ) - همان ، ح 63 .
( 5 ) - همان / 93 ، ح 56 .