اين بيانى است براى مردم و هدايت و موعظهاى است براى متقين .
وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ
« 1 »
و نازل كرديم بر تو كتاب را كه بيانكننده همهچيز و هدايت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است .
هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
« 2 »
اين بصيرتهائى است براى مردم و هدايت و رحمت است براى قومى كه يقين دارند .
بطوريكه ملاحظه مىفرمائيد در اين آيات و آيات ديگرى كه مشابه آنهاست و ما نياورديم ، متعلق هدايت ، متقين و مؤمنين و مسلمين و اهل يقين است و نه همه مردم بخصوص اينكه ميان عموم مردم و مؤمنين فرق گذاشته مانند آيه 138 آل عمران و آيه 20 جاثيه كه خوانديم . در اين آيات بطوريكه ديديم ، قرآن براى عموم مردم بيان و بصائر و براى متقين و اهل يقين هدايت عنوان شده است . بنابراين مىتوان گفت كه منظور از هدى در اين آيات هدايت خاصى است كه مخصوص اهل ايمان است . البته اين مطلب مانع از آن نيست كه قرآن به نوع ديگرى هدايتكننده عموم مردم باشد .
البته در يك آيه از آيات مربوط به موضوع ، متعلق " هدى " عموم مردم ذكر شده :
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ
« 3 »
ماه رمضان كه قرآن در آن نازل شده هدايتكننده مردم است .
هامش
( 1 ) - سوره نحل ، آيه 89 .
( 2 ) - سوره جاثيه ، آيه 20 .
( 3 ) - سوره بقره ، آيه 185 .