9 - جنبههاى لفظى قرآن
اينك هركدام از اين موضوعات را كه شامل چند عنوان و صفت براى قرآن مىباشد مطرح مىكنيم و آيات مربوطه را مورد تدبر و دقت قرار مىدهيم .
قرآن در رابطه با خداوند
قرآن كريم به عنوان مجموعه وحى الهى و به عنوان يك حقيقت از چند رابطه و نسبت برخوردار است : رابطه قرآن با خدا ، رابطه قرآن با پيامبر و رابطه قرآن با مردم .
آنچه كه اكنون موردنظر ماست رابطه نخستين است و اينكه قرآنچه نسبتهائى با خدا دارد .
در آيات قرآنى اوصافى براى قرآن ذكر شده كه پيوند و نسبت قرآن را با خداوند بيان مىكند .
اين هم نمونههائى از آن اوصاف :
1 - آيات الله
در موارد متعددى قرآن به عنوان آيات الله توصيف شده است . آيات جمع آيه است و آن در لغت به معنى علامت و نشانه و معجزه و كارى شگفتانگيز و هم به معنى جماعت آمده است . « 1 »
تمام پديدههاى جهان آفرينش آيات خدا و نشانههاى علم و قدرت اوست ، قرآن كريم هم ، از آنجهت كه معجزه است و هيچكس توانائى آوردن نظير آن را ندارد ، آيات الله شمرده شده است و به بيان ديگرى مىتوانيم بگوئيم كه موجودات عالم آيات
هامش
( 1 ) - لسان العرب ج 14 ص 61 - نهايه ابن اثير ج 1 ص 87 .