ظلم كردهاند .
اين مثل درباره دنياپرستانى است كه مال خود را براى دنيا خرج مىكنند و طبيعى است كه هيچگونه استفاده معنوى از آن نخواهند كرد . مانند كشتزارى كه باد سموم بر آن بوزد و محصول را نابود سازد آنها نيز محصولى به دست نخواهند آورد .
11 - مثل نور و ظلمت :
أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 1 »
آيا آنكس كه مردهاى باشد و ما او را زنده كنيم و براى او نورى قرار بدهيم كه در روشنائى آن ميان مردم راه برود ، چنين كسى مانند كسى است كه در تاريكىهاست و از آن بيرون نمىشود . بدينسان براى كافران اعمالى كه انجام مىدهند آراسته شده است .
منظور از اين مثل مقايسهء ميان مؤمن و كافر است كه اولى زنده است و روشنائى دارد و دومى غرق در ظلمات است و نمىتواند خود را از آن برهاند .
12 - مثل رفتن شتر در سوراخ سوزن :
إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِياطِ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ
« 2 »
هامش
( 1 ) - سوره انعام ، آيه 122 .
( 2 ) - سوره اعراف ، آيه 40 .