تلاوت :
قرآن كريم و ديگر كتب آسمانى و اساسا هر نوع متن مذهبى علاوه بر قرائت يك نوع تلاوت دادند و بايد آنها را تلاوت كرد « تلاوت » از ماده تلى ، يتلو است كه در لغت به دو معنى آمده است : يكى پيروى و تبعيت كردن و ديگر خواندن يك متن از روى تدبر « 1 » . وقتى گفته مىشود كه قرآن تلاوت كرد در واقع هر دو معنى موردنظر است يعنى قرآن را از روى تدبر خواند و از آن پيروى كرد بنابراين در « تلاوت » علاوه بر خواندن يك نوع عمل كردن هم هست و اگر هم عمل نباشد لا اقل انتظار و توقع آن موجود است .
براى همين است كه تلاوت مخصوص متون مذهبى و كتابهاى آسمانى و آيات الهى است و به خواندن نامه و يا يك كتاب معمولى تلاوت گفته نمىشود .
يكى از وظايف مهم انبياء عليهم السلام « تلاوت آيات الهى » بود كه مىبايست سخنان خدا را با روشى كه مخصوص آنهاست به مردم ابلاغ مىكردند و مىخواندند و اين وظيفه كه همان وظيفه پيامرسانى است موجب مواجه و رودرروئى پيامبران با مردم مىشد و عكسالعملهاى مختلفى را سبب مىگرديد البته پيش از اين مرحله ، خداوند خود آياتش را بر پيامبران تلاوت مىكرد و آنگاه آنها مأمور به تلاوت بر مردم مىشدند .
هامش
( 1 ) - مفردات راغب ص 71 .