رفتار و كردار و گفتار نيك و انديشهء پاك آنان آشكار شود .
اول و آخر قرآن ز چه با آمد و سين * يعنى اندر ره دين راهبرت قرآن بس
چنگ در گفتهء يزدان و پيمبر زن و رو * كانچه قرآن و خبر نيست فسانه است و هوس
« حكيم سنائى » فردوسى نيز چه نيكو سروده است « 1 » :
خداوند گيتى چو دريا نهاد * برانگيخته موج از او تند باد
چو هفتاد كشتى بر او ساخته * همه بادبانها برافراخته
ميانه يكى خوب كشتى عروس * بر آراسته همچو چشم خروس
پيامبر به دو اندرون با على * همه اهل بيت نبى و وصى
اگر خلد خواهى بديگر سراى * بنزد نبىّ و وصى گير جاى
گرت زين بد آمد گناه منست ؟ * چنين دان كه اين راه راه منست
بر اين زادم و هم بر اين بگذرم * يقين دان كه خاك پى حيدرم
هامش
( 1 ) - اين ابيات اشاره به دو حديث نبوى است :
الف -
ستفترق أمّتى على ثلث و سبعين فرقة كلّها فى النّار إلّا واحدة
( امت من بر 73 فرقه متفرق خواهند شد كه همگى در آتش دوزخند مگر يك فرقه ) .
ب - مثل أهل بيتى كمثل سفينة نوح من ركبها نجى و من تخلّف عنها غرق ( مثل خاندان من همچون كشتى نوح است كه هر كس بر آن قرار گرفت رهائى يافت و هر كس از آن دورى جست دستخوش غرقاب نابودى شد ) .