17 - آيهء 29 سورهء فتح :
ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ
ج صلى
وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ
ج قف ( اين است داستان پيامبر محترم اسلام و كسانى كه با وى هستند مانند داستان مؤمنين در تورات و انجيل ) كه وقف بر جملهء دوم بهتر است .
18 - آيات 14 و 15 سورهء انشقاق :
إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ
ج
بَلى
ج ( بدرستيكه آدمى گمان كرد كه هرگز بسوى ما باز نميگردد ، آرى ) كه وقف بر كلمهء
بَلى
برترى دارد .
علائم وقف
رعايت موارد وقف و وصل از مهمترين قسمتهاى علم قرائت و تجويد بشمار ميرود و چون شناختن محلهاى آن منوط بدانستن علم عربى است و تحصيل آن براى همگان خالى از اشكال نيست لذا اساتيد علم قرائت براى وقفهاى مختلفه ، نشانههائى وضع و تعيين نمودهاند كه در بالاى كلمات قرآنى نوشته شده است تا هنگام تلاوت قرآن مجيد با توجه به آن علائم و رعايت آنها خللى در معانى آيات پديد نيايد .
از جمله شيخ عبد اللّه سجاوندى ( بفتح سين ) يكى از قراء اهل سنّت و جماعت شش حرف بعنوان نشانهء وقف وضع نموده كه مشهور برموز سجاوندى است و عبارتند از : م - ط - ج - ز - ص - لا م - علامت وقف لازم است يعنى وقف بر آن كلمه ، لازم مىباشد و اعادهء موقوف عليها جايز نيست و چنانچه بوصل خوانده شود در بعضى موارد معناى كلام را دگرگون سازد ( وقف تام است ) مانند :
الف - آيات 6 و 7 سورهء مؤمن :
أَنَّهُمْ أَصْحابُ النَّارِ
م
الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ
( بدرستيكه كافران ياران آتشند - آن فرشتگانى كه عرش را بر ميدارند ) .
ب - آيات 7 و 8 سورهء حشر :
إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ