« ع » با نرمى و كمى ماليدگى به محل خروج ادا مىگردد امّا حرف « ح » به دليل عبور جريان نفس از ديوارههاى حلق با كمى گرفتگى در حلق ادا مىشود . كلمات زير را تلفظ كنيد :
اع - اح - اعمى - احبار - نعّمه - شحّ - عالمين - حامدون
مخرج سوم - آخر حلق ( ادنى الحلق )
نزديكترين محل به دهان كه مرز ميان حلق و دهان است مخرج دو حرف « غين و خاء » مىباشد ، امّا فرق ميان ايندو حرف در اين است كه « غ » در جاى غرغره كردن مايع در گلو ، با مالش صوت در مخرج و به نرمى تلفظ مىگردد ، ولى در اداى « خ » كمى گرفتگى و خراشيدگى در گلو ايجاد مىشود . ضمنا اين حروف قوى و پر ادا مىشوند . كلمات زير را تلفظ كنيد :
اغ - اخ - اغلال - اخرج - غير - سخّر
2 - دهان
حفرهء دهان انعطافپذيرترين بخش اندامهاى گفتارى و در نتيجه پركارترين و مهمترين آنهاست كه شامل قسمتهاى مختلف چون زبان اصلى ، لهات ( ملاز يا زبان كوچك ) ، سقف دهان ( نرمكام ) و لثه مىشود .
بيشترين مخارج و حروف به همين موضع مربوط مىشود كه عبارتاند از ده مخرج و هجده حرف .
مخرج چهارم
محل خروج حرف « قاف » است و آن انتهاى زبان ( نزديك حلق ) با قسمتى از كام