فضيل ( م ح 150 ق ) فرزند زبير بن عمر بن درهم رسانى اسدى كوفى ، از اصحاب امامين حضرت باقر ( ع ) و حضرت صادق ( ع ) و مفسرين و محدثين شيعه در قرن دوم هجرى . تفسير مورد بحث به زبان عربى به شيوهء روائى كه قسمتى از اين تفسير طى كتب تفسير و كتب حديث نقل گرديده است . از جملهء مفسران شيعه كه تفسير او را نقل نموده‌اند فرات كوفى در تفسير خود بيش از پنج عنوان از تفسير آيات خويش را اسناد به اين مفسر نموده است كه تمامى آنها در فضائل حضرت امير المؤمنين على ( ع ) و خاندان عصمت و نبوت است و چهار عنوان آن را مفسر از زيد شهيد روايت نموده است از جمله در تفسير آيهء 36 سورهء نور « فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ » مىنويسد كه فضيل بن زبير از زيد بن على ( ع ) دربارهء اين آيه پرسيد ، گفت رسول الله ( ص ) فرموده است مراد از « بيوت » بيوت انبياء است . ابو بكر مىپرسد آيا بيت على ( ع ) هم از آنهاست ؛ حضرت ( ص ) پاسخ مىدهند آرى از برترين آنهاست .