اثر آيت الله سيد ابو الحسن ( 1306 - 1396 ق ) فرزند سيد ميرزا ابراهيم معروف به رفيعى قزوينى ، از مشاهير حكماء و مراجع تقليد ، از شاگردان شيخ عبد الكريم حائرى و ميرزا حسن كرمانشاهى و ميرزا هاشم اشكورى . اين تفسير شامل مجموعه‌اى از آيات قرآن كريم از سوره‌هاى مختلف قرآن از جمله سوره‌هاى بقره ، توحيد ، يس ، جمعه ، اعلى ، حديد و سورهء زلزال كه مفسر آنها را بر وفق مذاق فلسفى و عرفانى خويش براى تفسير انتخاب كرده است و به تأويل و تفسير آنها پرداخته است . اين تفسير آكنده از دقائق فلسفى و عرفانى و در نوع خويش كم‌نظير است . نسخهء اصل به خط مفسر در كتابخانهء مؤلف در تهران محفوظ است و راقم اين سطور آن را در 1393 ق مشاهده نموده است . مؤلف داراى اثر ديگرى به نام تفسير آيهء الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ دارد كه در بيان و تأويل آيهء اول و دوم سورهء يونس است . مفسر با مذاق فلسفى و عرفانى