الاتقان : - « 1 »
التمهيد : - « 2 »
مصحف مدينه : مكى .
پيشنهاد
علاوه بر بيان مختصر و گوياى علامه طباطبايى در تفسير الميزان - كه در تفسير آيات اين سوره نيز به آن اشاره شده - روايات متعددى كه از طريق اهل بيت ( عليهم السلام ) وارد شده ، به نزول اين سوره قبل از ماجراى غدير خم در حجة الوداع اشعار دارند . از جملهء اين روايات ، روايت ذيل است :
« از امام صادق ( عليه السلام ) در حديثى طولانى چنين آمده است : خداوند متعال فرموده است :
« فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلى رَبِّكَ فَارْغَبْ »
. امام فرمود : زمانى كه از مأموريتت فراغت يافتى ، پرچم دينت را برافراشته كن و وصىات را اعلان كن ؛ پس برترى او را آشكارا بيان فرما . پس پيامبر ( صلى اللّه عليه و آله ) سه بار فرمود : « هر كس من مولاى او هستم ، على مولايش است ؛ بار الها ، هر كه او را دوست دارد ، دوستش بدار و دشمنش را دشمن بدار . » . » « 3 »
5 - سورهء عاديات
سورهء يكصدم قرآن است كه در مورد نزول آن ، اقوالى به شرح ذيل مطرح شده است :
هامش
( 1 ) - در جلد 1 ، ص 27 ، سورهء شرح را از كتاب « فضائل القرآن » - تأليف ابن ضريس - در عداد سور مكى آورده است .
( 2 ) - در جلد 1 ، ص 135 ، سورهء شرح را از ابن عباس در عداد سور مكى آورده است .
( 3 ) - البرهان فى تفسير القرآن ، ج 8 ، ص 316 ، حديث 6 : « عن ابى عبد اللّه ( عليه السلام ) - فى حديث طويل - قال :
فقال اللّه جلّ ذكره :« فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلى رَبِّكَ فَارْغَبْ ». يقول : اذا فرغت فانصب علمك و اعلن وصيك ، فاعلمهم فضله علانية . فقال [ صلى اللّه عليه و آله ] : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه ؛ اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه » ؛ ثلاث مرات . »