3 -
« قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ »
« 1 » : همانا براى شما از جانب خدا نور و كتابى بس آشكار آمد .
4 -
« الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ »
« 2 » : الر ، اين قرآن كتابى است محكم كه از جانب خداى حكيم و آگاه بر تو ، بطور روشن بيان گرديده است .
5 -
« . . . وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ »
« 3 » . . . . و ما اين كتاب را به تو فرستاديم تا بيان كننده هر چيز و براى مسلمين هدايت و بشارت باشد .
ج - گروهى از آيات قرآنى كه دلالت دارند بر اين كه قرآن شريف ، قبل از آن كه به دست پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) برسد صلاحيت داشته كه الفاظ آن ، تلفظ بشود تا مفهوم قرائت ، صادق آيد زيرا قرائت بر حسب مفهوم عرفى معلوم ، و معناى لغوى آن بنابر بعضى از كتب لغت عبارت است از : تلفظ بحروف و كلمات ، چنانچه تلاوت نيز به همين معنى است « 4 » .
و اين آيات عبارتند از :
1 -
« إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ ، فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ »
« 5 » بطور حتم ما قرآن را جمع مىكنيم ( تا از بين نرود ) و بر تو مىخوانيم و هر گاه ما قرآن را قرائت كرديم تو در دنبال آن ، قرائت و تلاوت بنما .
2 -
« وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِيلًا »
« 6 » . و اين قرآن را جزء جزء كرديم و به تو فرستاديم تا تو هم به تدريج براى مردم بخوانى .
3 -
« اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ »
« 7 » : اى پيغمبر قرآن را با نام پروردگارت بخوان كه آفريد .
4 -
« قُلْ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَ لا أَدْراكُمْ بِهِ . . . »
« 8 » . بگو هر گاه خدا مىخواست من اين قرآن را براى شما تلاوت نمىكردم و شما را به آن آگاه نمىساختم .
5 -
« وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ »
« 9 » : بخوان بر آنان براستى حكايت دو پسر آدم را .
اين آيات شريفه تعدادى از آيات قرآنى است كه دلالت دارند بر اين كه قرآن نام معانى
هامش
( 1 ) سورهء مائده ، آيه 15 .
( 2 ) سورهء هود ، آيه 1 .
( 3 ) سورهء نحل ، آيه 89 .
( 4 ) مفردات راغب ، و لسان العرب در ماده « قرأ » .
( 5 ) سورهء قيامت ، آيهء 17 و 18 .
( 6 ) سورهء اسراء ، آيهء 104 .
( 7 ) سورهء علق ، آيهء 1 .
( 8 ) سورهء يونس ، آيهء 16 .
( 9 ) سورهء مائده ، آيهء 27 .