گروه يهود از نيكيها نيست و نفس توجه به مغرب و مشرق در حال نماز خوبى نيست بلكه نيكى آنست كه به خداوند ايمان آورده شود . . . تا آخر آيه شريفه
« وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ . . . »
« 1 » .
اگر خداوند متعال مىخواست آيه را بطور واضح بيان كند ، بايستى كلمات فوق را در آن بگنجاند كه در نتيجه كلمات آيه دو برابر آنچه هست مىشد .
نتيجه :
پس اشكالى كه بر وجود متشابه در قرآن وارد ساختهاند و گفتهاند « متشابهات در قرآن با توجه به اينكه قرآن كريم كتابى است هدايت كنندهء ابدى ، موجب اخلال در اغراض خداوندى است » وارد نيست . پس با توجه به وجوه پنجگانه مذكوره كه در بيان حكمت وجود متشابه نقل كرديم مىفهميم كه نه تنها وجود متشابهات مخل به اغراض نيست بلكه بودن آنها در قرآن مجيد لازم است و اگر نباشد مخل به اغراض است .
هامش
( 1 ) مجمع البيان ، ج 1 ، ص 262 ؛ اسباب النزول ، سيوطى ( حاشيه تفسير جلالين ) ص 62 .