100 - دليل هفتم در بيان اينكه دلائل علم اصول يقينيّ است بخلاف علم فروع .
100 - دليل هشتم در بيان اينكه بيشتر آيات در اصول است .
100 - دليل نهم در بيان اينكه خداوند در قرآن آيات اصول را مقدّم داشته است .
103 - دليل دهم - استدلال بر افضليّت علم اصول از آيهء شهد اللَّه .
دليل يازدهم - در بيان اينكه مناظرهء در علم اصول عادت انبياست .
104 - مناظرهء نوح ع با قوم خود .
105 - مناظرهء نوح ع با كافران . و استدلال از اين مناظره بر افضليّت علم اصول .
106 - مناظرهء موسى ع با فرعون . و فرق ميان : من ، و ما .
107 - فرق ميان گفتار ابراهيم و موسى و محمد ص و اينكه جواب محمّد كاملتر است .
108 - ايراد و ردّ گفتار حنفيّان كه قرآن را عبارت از معنى اين منزل ميدانند ، نه لفظ .
108 - مناظرهء ديگر موسى و فرعون .
109 - تحقيق در جواب موسى به اين كه گفت :
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ
الآيه .
110 - مناظرات ابراهيم و او را مقامات است .
مقام اوّل - استدلال بر صانع از حدوت و تغيّر ممكنات .
مقام دوّم - معارضه با بتپرستى .
111 - مقام سوّم - معارضه ديگر با بتپرستان .
مقام چهارم - معارضه ديگر با نمرود و استدلال از حوادث علوىّ و سفليّ بر هستى صانع .
مقام پنجم بحث ابراهيم از حشر و نشر .
112 - مناظرهء سليمان .
113 - پيغمبران سلف همه از حدوث نفوس بشرى ، و احوال فلكى بر هستى صانع تعالى استدلال كردهاند .
113 - بيان علّت اينكه دلائل ارضى را در مناظرهء ابراهيم و موسى مقدّم داشتهاند ، و در مناظرهء سليمان مؤخّر .
113 - مقامات پيغمبر خاتم ع در دلائل توحيد ، و مناظرات او با مخالفان .
مقام اول . استدلال از خلقت انسان بر هستى آفريدگار ، و كيفيّت آفرينش انسان بعقايد حكما .
115 - وجه مقارن شدن خلقت انسان - با تعليم او در سورهء اقرأ .
115 - مقام دوّم - بيان اينكه مراد از جادلهم بالّتى هى احسن مجادله در اصول است .
مقام سيّم - بيان اينكه دعوت به حق از علم اصول است .