پنج رساله ( فارسى ) — صفحة پيشگفتار 12

در دم واپسين ياد كردند « 1 » و كتاب شفا را در ملأ عام سوزاندند « 2 » و وقاحت را تا جايى رساندند كه ابن سينا را از جمله مخانيث دهريّه خواندند « 3 » و اين در حالى است كه در حوزه‌هاى علمي تشيّع از أو با جلالت و بزرگى ياد مىكردند . مير داماد استرآبادى أو را رئيس فلاسفة الإسلام « 4 » و رئيس المشّائيّة من فلاسفة الاسلام « 5 » مىخواند و به شريك بودن با أو در رياست افتخار مىكند « 6 » و صدر الدّين شيرازى أو را شيخ الفلاسفة مىخواند « 7 » و از شفاى أو و تحصيل شاگرد أو ، بهمنيار بن مرزبان ، به عنوان كتب أهل فن استناد مىجويد . « 8 » مهمترين بخش كتاب الشّفاء بخش الهيّات است . در كتب فلسفهء اسلامى از الهيّات تعبير به علم ما بعد الطبيعة و فلسفهء أولى و علم الهى شده است . وجه تسميه به الهيّات آن است كه ثمره و نتيجهء اين علم شناخت خداوند و فرشتگان اوست و ما بعد الطّبيعه از آن جهت است كه در معرفت ، پس از شناخت طبيعيّات محسوسه قرار مىگيرد و هر چند كه در وجود قبل از طبيعت است و اين علم فلسفهء أولى است ، براي آنكه معرفت مبادى اوليّه و صفات عامّه و كليّه‌اى كه وسايل شناخت آن مبادى هستند از اين علم به دست مىآيد . « 9 » علم الهى نيز تعبير ديگرى از الهيّات است . در هر حال به هر اسمى كه خوانده