زبان
( حديث 276 )
المرء مخبوء تحت لسانه .
على ( ع ) ترجمه : شخصيت آدمى در زير زبانش مخفى است .
نهج البلاغه
مرد پنهانست در زير زبان خويشتن * قيمت و قدرش ندانى تا نيايد در سخن
و از اينجاست كه نيز فرموده :
تكلّموا تعرفوا ( تكلم كنيد تا شناخته شويد . )
تا مرد سخن نگفته باشد * عيب و هنرش نهفته باشد
هر بيشه گمان مبر كه خاليست * شايد كه پلنگ خفته باشد
نقل از كتاب صد كلمه قصار صفحه 64 ، كلمهء هفتاد و هشتم شاعر ديگرى در اين باب سروده است :
آدمى مخفى است در زير زبان * اين زبان پرده است بر درگاه جان
چون كه باد آن پرده را سوئى كشيد * سر صحن خانه شد بر ما پديد
كاندرين خانه گهر يا گندم است * گنج زر يا جمله مار و كژدم است
مولوى نقل از گنجينه يا : آثار برگزيده صفحه 163 از سيد محمد تقى حشمت الواعظين و بىارتباط با اين حديث شريف نيست حديث زير كه مولوى آن را به نظم كشيده است :
گفت پيغمبر به تمييز كسان * مرد مخفى ما لدى طىّ اللسان