تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧

مادران عفيف

يكى از خوشبختيها و سعادت انسان پاكدلى و عفت اخلاقى مادر است . امام صادق ( ع ) فرمود : طوبى لمن كانت امّه عفيفة « 1 » . خوب و خوشبخت كسى كه مادرش داراى گوهر گرانبهاى عفت و طهارت فكر باشد ! دامن پدر و مادر اولين محيط مقدس تربيت كودك است . خوشبخت فرزندانى كه پدران و مادران پاكدل و با ايمان به خوبى در تربيتشان كوشيدند و كودكان را از اول با فضيلت بار آوردند . اسلام بچنين پدر و مادرى احترام بسيار كرده و احسان به آنان را بعد از پرستش خدا توصيه فرموده است ، بفرزندان سفارش كرده كه در برابر آنها مؤدب و متواضع باشند و بپاس تربيت در بارهء پدر و مادر دعاى خير كنند :

وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً

« 2 » . در مقابل پدر و مادر با گفتار و رفتارت فروتنى و تواضع كن و همانند مرغى كه از روى مهر و محبت ، بالهاى خود فرومىافكند و جوجه‌هاى خويش را زير پر ميگيرد ، تو نيز كه اكنون جوان و نيرومندى و بال و پرى گشوده دارى پدر و مادر را در آغوش مهر خود جاى ده و بگو پروردگارا والدينم را مشمول رحمت واسعهء خود بنما ، همانطور كه اينان از روى رحمت و عطوفت مرا در كودكى پرورش دادند .

هامش
( 1 ) بحار جلد 23 صفحهء 79
( 2 ) سورهء 17 ، آيهء 24