74 . روح [ الرّوح ]
روح انسانى
خداوند در مورد خلقت انسان بفرشتگان فرمود :
فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ
« 1 » . وقتى موازنه و تعادل ساختمانى آدم را برقرار نمودم و از روح خودم در او دميدم سجدهاش كنيد . تسويه و تعادل مخصوص ساختمان انسان نيست ، كليهء موجودات جهان خلقت از نعمت اعتدال و موازنه برخوردارند . خداوند در بارهء خلقت كيهان با عظمت فرموده است :
رَفَعَ سَمْكَها فَسَوَّاها .
« 2 » آسمانها با موازنه و تعادل بر پا شده است . در بارهء نبات زمين فرموده است :
وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ
« 3 » . گياهان با موازنه و تعادل كامل در زمين ميرويند ، چيزى كه مخصوص آدم است و مايهء بزرگى و عظمت او است همان حقيقت مجهوليست كه در اين آيه بروح خدا تعبير شده است . عن محمّد بن مسلم قال سألت ابا جعفر عن قول اللَّه
هامش
( 1 ) سورهء 15 آيهء 29
( 2 ) سورهء 79 آيهء 28
( 3 ) سورهء 15 آيهء 19