« ديوان اشعار » كه فرزندش عباس شرح حال وى را در مقدمه آن نوشته . پنجم كتاب « نالهء حزين » .
و همانا حزين تخلص او در اشعار بوده و بدان معروف شده ، چنانكه مرحوم شيخ محمد على حزين لاهيجى ( كه در 1222 ج 3 ص 751 گذشت ) نيز نامش شيخ محمد على و تخلصش حزين بوده ، و اين اتحاد نام و تخلص در دو نفر بفاصله صد و شصت سال تقريبا از غرايب است و تميز آنها بتاريخ تولد و وفات خواهد بود .
* ( 1120 - وفات ملا محمد على مازندرانى ) *
وى فرزند مقصود على و خود از علما و فقها و مدرسين در عتبات عاليات بوده ، و بهطورىكه در « فوائد الرضويه : 584 » نوشته اصلا از مازندران و در كاظمين ساكن و آنجا رياستى معتد بها داشته ، و در نزد شريف العلماء درس خوانده ، و چندين كتاب تأليف كرده : اول كتاب « كشف الابهام » در شرح « شرايع » ، مانند « جواهر » . دويم « المسائل المهمه » در نهايت جودت . و از شاگردان او سيد محمد باقر كاظمينى ( 1290 ) است . و او در اين سال وفات كرده و در رواق حرم كاظمين در ايوان نخستين طرف چپ وارد شونده از در شرقى كه باب - المراد باشد دفن شده « 1 » .
هامش
( 1 ) در « الذريعة 18 : 6 » ذيل عنوان « كشف الابهام عن وجه مسائل شرايع الاسلام » گويد كه اين شرح مزجى است و در بيست مجلد ، و صاحب ذريعه نسخهاى از مجلد پنجم كه به خط شارح بوده خود ديده و آن را شيخ محمد فرزند شارح در سال 1288 وقف كرده است . در اين موضع « ذريعه » وفات ملا محمد على بنحو ترديد بين 64 و 1266 ذكر شده لكن در ( ج 20 : 369 ) كه « المسائل المهمة فى اصول الامامية » در اصول فقه را عنوان فرموده وفات را منجزا 1266 نوشته است .
و جناب معلم ابتدا نظر بقول « ذريعه 2 : 208 » كه آنجا ذيل عنوان « اصول الفقه » وفات را صريحا در 1264 ضبط كرده است ، شرح حال صاحب عنوان را در مسوده در وقايع آن سال -