و او در دوازدهم ماه ربيع المولود اين سال ، چنانكه در كتاب « ماضى النجف و حاضرها « 1 » » در پاورقى ص 109 نوشته - مطابق ( . . . ) دلو ماه برجى - يا دوازدهم ربيع الآخر ، چنان كه در چهارم « الذريعة : ش 772 » فرموده ؛ در اصفهان متولد شده و هم آنجا در خدمت علماء بزرگ ، از آن جمله : ملا عبد الجواد خراسانى مدرس كبير ، چنان كه در « الذريعة 7 : 195 س 26 » فرموده و ملا حيدر على اصفهانى و ملا احمد سبزوارى و ملا محمد صادق تنكابنى و حاج شيخ محمد باقر ، چنان كه اين چهار را در « علماء معاصرين : 123 » نوشته ، و ملا محمد تقى هروى ، چنان كه در « الذريعة 10 : 188 » فرموده ؛ درس خوانده و اجازت روايت حاصل كرد « 2 » .
آنگاه براى تكميل تحصيلات بعتبات رفت و در نجف اشرف سكونت نمود و اندوختههاى خود را كامل فرمود و در علوم عديده خبرت و مهارتى تمام بهم رسانيد و از مشاهير علماء شيعه در عصر خود گرديد و بتدريس و تأليف اشتغال ورزيد چنانكه چندين نفر از علما كه برخى را هم ما درك شرف حضورشان را نمودهايم در نزد او درس خوانده يا از او روايت دارند . و تأليفات نفيسه چندى دارد ، از آن جمله كتاب « افاضة القدير » در حل عصير ، كه بسى مبسوط و مفصل و در اين اواخر تأليف كرده .
و او ملقب به شريعة الحق و در اثر آن معروف به شيخ الشريعة يا آقاى شريعت
هامش
( 1 ) مقصود جلد اول اين كتاب است و طبع اول آن ، و تاريخى كه در « ماضى النجف » آمده عينا مطابق است با آنچه صاحب « اعيان الشيعة 42 : 257 » در شرح حال خوبى كه براى آن مرحوم نوشته ذكر كرده است . م .
( 2 ) تفصيل اسامى اساتيد و مشايخ اجازه و تأليفات صاحب عنوان در « اعيان الشيعة » مذكور ، و صورت برخى از اجازاتش بدست راقم سطور رسيده و در كتاب « رياض الابرار » خود آوردهام ، و در « الذريعة 4 : 382 » گويد كه شيخ فتح على بن گلمحمد حكيم براد - گاهى لنكرانى ( متوفى حدود 1339 ) از خواص شاگردان مرحوم شريعت اصفهانى بود و جميع تقريرات او را به خط خود در چهار مجلد نگاشت كه در قم و نجف موجود است . م .