جمله : « تعليقات بر رياض المسائل » ، و در اين سال وفات نموده و در توحيدخانهء مباركه دفن شده « 1 » .
* ( 1016 - وفات على اصغر سياف شيرازى ) *
وى از عرفا و شعرا بوده ، و مثنويى دارد عرفانى بنام « كشف الاسرار » كه پنج دفتر است ، و در اين سال وفات نموده چنان كه در « الذريعة 18 : 14 ش 448 » فرموده .
و در « مؤلفين كتب چاپى 4 : 466 » وى را بعنوان حسينعلى شاه ثانى ترجمه نموده و شرحى نوشته بخلاصهء اينكه : وى مريد حسينعلى شاه اول ( حاج محمد حسين شيخ زين الدّين ) بوده ، و آن مرشد كامل لقب خود را بوى بخشوده و او را بدان ملقب فرموده ، و او هيچ بمكتب نرفته و الف از باء نشناخته و صاحب مقامات بلند و حالات ارجمند بود ، و جماعتى ارادت بوى داشتند ، و در أثناء شغل شمشيرگرى گاهى حالى بوى دست مىداد و اشعارى مىگفت و سياف تخلص مىكرد ، و پس از فوت در ميانه حافظيه و تكيه چهلتنان در شيراز دفن شد ، انتهى .
و در « دانشمندان و سخنسرايان فارس » پس از اتمام ترجمه صاحب عنوان فرمايد :
از او پسرى بنام حسينعلى و دخترى مسماة به بىبى باقى ماند ، و نتيجهء دخترى او آقاى
هامش
( 1 ) ظاهرا مأخذ اين شرح حال كتاب « مطلع الشمس » است كه صاحب « الكرام البررة :
805 » نيز از آن اخذ نموده ، و ديگر از تأليفات شيخ الاسلام « حواشى قوانين الاصول » و « حواشى شرح تذكرهء هيئت » است . وى در « تاريخ علماء خراسان : 85 - 86 » ميرزا عبد الرحمن مدرس نيز مذكور و آنجا در حقش گويد : « عالمى فاضل و محققى كامل ، در غالب علوم ماهر ، لا سيما رياضيات كه در آنها رئيس و قاهر بوده . والد ماجدش مولانا عبد الرحمن و خود شيخ الاسلام مشهد مقدس است ، استفاضهء فنون در خدمت مرحوم شهيد [ ميرزا مهدى مشهدى متوفى 1218 ] نموده ، در عمليات نجوم استاد بارع گرديد » الخ . و فرزند صاحب عنوان نيز ملا عبد الرحمن شيخ الاسلام است كه در ( 1292 ) بيايد . م .