و مبادى علوم و اصول لغت را در نزد شيوخ آن زمان در بيروت چون شيخ عبد الرحمن نحاس و عبد اللّه خالد بيروتى و برادرش شيخ ابراهيم بربير درس خواند . آنگاه در مجلس تحقيق بعنوان كتابت مستخدم گرديد ، و در آغاز جوانى ولعى بغايت بنظم اشعار داشت ، و در اوقات فراغت قصائد رائقهاى كه همه كاشف از كمال فضل او بود بنظم مىآورد ، ولى افسوس كه در جوانى از بحبوحهء زندگانى ناكام شده و دنيا با او به بىوفائى رفتار كرد ، و پس از مدت بيست و يك سال قمرى عمر در سنه 1282 هزار و دويست و هشتاد و دو بوبا وفات كرد . و وى اشعارى دارد كه آنها را برادرش شيخ عمر بربير در كتابى بنام « البدر المنير » در نظم مصباح البربير جمع نموده .
سنه 1262 قمرى 4 شنبه غرهء ماه محرم الحرام
مطابق
سنه 1224 شمسى 10 جدى ماه برجى
* ( 995 - تولد مرحوم شيخ احمد بغدادى حائرى ، ره ) *
وى فرزند شيخ درويش على حائرى است كه در ( 1220 ج 3 ش 285 ) گذشت .
شيخ احمد از جملهء علما و فضلا بوده ، و در عصر روز آدينه دهم ماه محرم الحرام اين سال - مطابق 19 جدى ماه برجى - متولد شده ، و كتب چندى تأليف نموده :
اول كتاب « ارشاد الطالبين » در معرفت نبى و ائمهء طاهرين ( ع ) . دويم كتاب « كنز الاديب » در هر فن عجيب ، در هفت جلد . سيم كتاب « الدرة البهيّة » در هدايت بريه .
و پس از مدت شصت و هفت سال قمرى و هيجده روز عمر ، در دوشنبه بيست و هشتم ماه