* ( 982 - وفات حاجى ملا محمد حسن ، بيات مشهدى ، ره ) *
مرحوم حاجى ملا محمد حسن از علما و اهل رياضت و سلوك بوده ، و در قريه معمورى نيشابور متولد شده ، و در نزد حاجى ميرزا معصوم رضوى ( 1255 ش 848 ص 1487 ) و ملا عبد الوهاب شيخ الاسلام ( 1262 ش 1015 ) درس خواند تا از اجلهء علما و فقها گرديد و مدتى تدريس كرد ، آنگاه جذبهء او را ربوده و دست از همه كشيد و در يكى از حجرات مدرسهء پائين پا در مشهد عزلت گزيد و چهار سال آنجا برياضات شاقه اشتغال ورزيد ، تا آخر در سهشنبه دويم ماه رجب الفرد اين سال - مطابق 17 سرطان ماه برجى - برياض جنان خراميد ، و حسب الوصيه در قبرستان قتلگاه دفن شد ؛ چنانكه اين همه را در « فردوس التواريخ » فرموده .
* ( 983 - وفات شيخ صالح تميمى كاظمينى ) *
وى فرزند شيخ درويش بن شيخ زينى ، و خود از معاريف شعراء شيعه در عراق عرب است كه در كاظمين متولد شده و در كودكى او پدرش وفات كرد ، پس او بنجف رفته و مدتى آنجا درس خواند تا در علوم ادبيه بارع و در نظم و نثر سرآمد اقران خود گرديد ، و در علم نسب و ايام عرب و اخبار و اشعار آنها و نقد شعر مهارتى تمام بهمرسانيد ، و اشعار بسيارى از شعراى جاهليين و مخضرمين و مسلمين را حفظ نمود بطورىكه هر شعرى نزد او مىخواندند گويندهاش را مىشناخت ، و در علوم لغت و نحو و صرف و منطق و نجوم و أحكام فريد عصر خود شد ، و در جوانى « مقامات حريرى » را حفظ كرد ، و عثمان بك كاتب ديوان و غير او آن را نزد او همى درس خواندند ، و وى از نجف گاهى ببغداد آمده و باز برمىگشت ، تا در سنه 1232 كه ابو الفتح داود پاشا وزير بغداد شد شيخ صالح را همراه خود ببغداد آورد و او را از جملهء كتاب