تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1638

مساهمون:

ص١٦٣٨
آقا كمال الدّين كه اينك ذكر مىشود مىگفت : اصلا از قزوين و از آنجا بطلب تحصيل علم با حال فقر و تنگدستى بيرون آمده و از نخست برياضات مشغول و سپس بامر مرحوم حاجى سيد محمد باقر بيدآبادى بعلوم شرعيه پرداخته تا يكى از علماء معروف عصر خود گرديد ، و چون دائى وى حاجى محمد على - كه از تجار عمدهء قزوين بود - اين ترقى را در اصفهان از خواهرزادهء خود ديد وى را بدامادى خود برگزيد و يگانه فرزند خود را كه دخترى بوده مزوجهء او گردانيد و هم او را وصى خود نمود ، و حاجى محمد ابراهيم پس از فوت وى در اثر مال الوصايه و ارث زوجه تمولى كامل بهم رسانيد ، و شبستان و حوض خانه‌اى كه در مسجد آقا نور است او بنا نموده ، انتهى . و در « تاريخ اصفهان . چاپ اول : 89 » او را عنوان كرده و فرمايد : تولدش در اصفهان بوده و مرحوم حاجى سيد محمد باقر گذشته از ملاحظه مقام علمى وى توجه خاصى به دو داشته تا آنجا كه مرحوم حاجى ملا محمد جعفر آباده‌اى با آن جلالت قدر و بستگى به سيد باز غبطهء مقام او را مىخورده . و كتابخانه‌اش بعد از هشتاد سال كه همه آكنده‌ها پراكنده گرديد به حال خود باقى است و گرد پنجاه‌ساله بر آن متلاقى ، انتهى . و اين كتابخانه از كتابخانه‌هاى معظم و معروف اصفهان ، و بطورىكه در « الذريعة 4 ش 1168 ) از قول مرحوم آقا شيخ محمد رضاء نجفى نقل فرموده و اين فقير خود هم از آن مرحوم شنيدم ؛ چندين جلد از كتاب « تفسير الائمه » « 1 » در آن موجود بوده ، لكن
هامش
( 1 ) « تفسير الائمه لهداية الامة » كه معروف بوده به « تفسير واقعه‌نويس » ( چنان كه در ظهر برخى از نسخ آن ديديم ) مفصل‌ترين تفسيرى است بر قرآن كريم كه تا به حال اطلاع از آن يافته‌ايم ، و مؤلف آن مرحوم ميرزا محمد رضا بن عبد الحسين نصيرى طوسى واقعه‌نويس و منشى الممالك و ساكن اصفهان بوده و كتاب نفيس و بسيار مفيد ديگر خود « كشف الآيات » را بسال 1067 نگاشته است . اين تفسير كبير مأخوذ از أخبار اهل بيت ( عليهم السلام ) است به زبان عربى و آيات شريفه و برخى از أخبار آن به فارسى ترجمه شده است . از دورهء ( تقديرا ) بيست جلدى آن مجلدات دوم و هشتم و نهم و دهم و چهاردهم در اصفهان به نظر اينجانب رسيده و مجلد 14 تا آخر سوره أحزاب است كه سوره 33 و اوائل جزء 21 قرآن مجيد -
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1638 | ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )