و سى و هشت - مطابق 27 اسد ماه برجى - در نجف وفات كرد ، و جنازهاش را بكربلا آورده و در يكى از حجرات زاويهء جنوبى صحن حسينى ( ع ) نزديك تكيه بكتاشىها دفن كردند .
و چندين نفر از شعرا و ادبا براى او مرثيه و ماده تاريخ گفتند ، و مجالس ترحيم و سوگوارى عديده در غالب شهرهاى عراق عرب و ايران براى او بر پا نمودند .
فرزندش ميرزا محمد رضا از معاريف عصر در عراق عرب بشمار آيد .
و فرزند ديگرش دخترى است كه زوجه سيد محمد باقر بن سيد محمد فشاركى كه در ( 1253 ج 4 ش 821 ) گذشت بوده « 1 » .
* ( 895 - تولد مرحوم حاجى ميرزا محمد حسين 38 شهرستانى ) *
* ( اعلى اللّه مقامه ) * شهرستان درج 2 ( سال 1216 ص 611 ش 241 ) گذشت .
و مرحوم حاجى ميرزا محمد حسين صاحب عنوان ملقب بضياء الدّين و فرزند مرحوم سيد محمد على شهرستانى است كه در ( 1287 ) بيايد . و خود از اجلهء علماء معقول و منقول و اعاظم فقها و فحول عصر خويش بوده و شعر هم مىگفته .
و همانا وى در اين سال از بطن فاطمه دختر نيكاختر آقا احمد بهبهانى ( كه در 1235 ج 3 ش 480 ) گذشت و مادر او خواهر صاحب فصول ( مذكور در 1254 ش 846 ص 1484 ) بوده در كرمانشاه متولد شده ، و در كربلا خدمت علماء خانواده خود و هم در نزد مرحوم فاضل اردكانى كه در ( 1302 ) بيايد درس خوانده تا از معاريف علما و فضلا و اجلهء اهل علم و ادب و شعر بلكه فنون معقول و منقول گرديد . و در سنه 1300 بمشهد رفت ، و پس از برگشتن چندى در تهران مانده و بكربلا بازگشت ، و نيز در ماه رمضان سنه 1306 باز در تهران بود ، و چون در همان سال مرحوم حاج ملا على كنى ( كه در 1220 ج 3 ش 284 گذشت ) وفات كرده بود ؛ در محراب و مقام وى امامت مىنمود . چنانكه در سفر پيش هم
هامش
( 1 ) براى تكميل اين ترجمه رجوع شود به « الاعلام » زركلى ج 6 ص 288 .
يادداشت مؤلف . ايضا رجوع به « نقباء البشر : 261 » شود . م .