تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1519

مساهمون:

ص١٥١٩
و خصوصا اينكه در « تنقيح المقال 2 : 232 ش 7532 » تولد او را از « تكملهء » خودش در اين سال بقيد تقريب نقل كرده ؛ ليكن در « الذريعة 1 ش 1869 » با استناد به همان تكمله در عين سال 1198 نوشته ، و ظاهرا قول « تنقيح » اصح باشد . و ازاين‌رو حتما بايد احوالش در سال وفاتش كه درست معلوم است نوشته شود . پس اينك چنين گوئيم كه : وى فرزند حاج على بن احمد بن جواد شبيبى مدنى است كه از نسب ، از طايفه شبيب ( يا بنى شيبه ) ؛ و از وطن ، منسوب بمدينه طيبه است ، و جدش جواد خازن حرم مطهر كاظمين ، و خود از اجلهء رجال علم و ادب در عصر خويش بوده ، و شعر هم مىگفته . شرح احوالش در چندين كتاب به نظر رسيده ، از آن جمله : « الكرام البررة 800 ش 1494 » و « الذريعة » ، و آنچه از آنها با ملاحظهء « تنقيح المقال » و بعضى از مواضع ديگر برمىآيد اينكه : وى در اين سال ( 1198 ) در كاظمين متولد شده ، و چندين سال در خدمت مشايخ بزرگ همچون سيد محمد رضاء شبر و فرزندش سيد عبد اللّه و شيخ اسد اللّه كاظمينى درس خوانده ، و هماره اوقات به تحصيل اشتغال داشته و تا سنه 1244 در عراق بوده ، آنگاه بعد از آن سال ازآنجا هجرت و در قريهء جوبا از ديهات بشارهء جبل عامل - كه ظاهرا همان باشد كه آن را جويه بضم جيم و تشديد ياء مفتوحه مىگويند - سكونت نموده ، و آنجا زعامت و رياستى شايسته بهم رسانيد ، و چون در معظم علوم ( چنان كه تأليفات كثيره‌اش بدان گواهى مىدهد ) يدى طولى داشته ؛ سمت بزرگى بر علماء آن سرزمين پيدا كرد ، و همچنين امراء آن حدود - خصوصا حمد البك - وى را معظم و مكرم مىداشتند ، و وى علمى بارز و رهنمائى بزرگ در علوم اهل بيت ( عليهم السلام ) شد ، و چندين كتاب تأليف كرد : اول كتاب « اختصار الاقبال » در اختصار كتاب « اقبال » مرحوم سيد ابن طاوس ( رحمه اللّه ) از أعمال اول محرم تا آخر جمادى ، و چون بدانجا كه رسيد نتوانست نسخه‌اى از « اقبال » را بدست بياورد بقيه اعمال سال را از ساير كتب گرفته ، انجام تأليف آن نيمهء ع 1 سنه 1254 . دويم كتاب « اقبال » در عمل سال ، غير از اختصار اقبال مذكور . سيم كتاب « تحفة المسافر » در آداب سفر . چهارم « تدوين حواشى شيخ بهائى بر رجال نجاشى » . پنجم « تعليقه بر كتاب مطالب النفس و مسائلها » در فلسفه تأليف ملا حمزهء گيلانى . ششم « توضيح كتاب خلاصة الحساب » شيخ بهائى . هفتم كتاب « الحق الحقيق »