باشد يا زن ، انتهى .
و شيخ خضر صاحب عنوان از اعاظم علماء شيعه در قرن 13 و در فقه آل محمد براعتى تمام داشته ، و در زهد بر جانبى عظيم بوده ، و همانا او در عصر سيد بحر العلوم از عفك بنجف آمده و آنجا در نزد علما و مدرسين آن سرزمين همچون شيخ جعفر نجفى و غيره به تحصيل پرداخت تا خود از علماء بزرگوار گرديد ، و كتبى چند برشتهء تأليف كشيد :
اول كتاب « ابواب الجنان و بشائر الرضوان » در ادعيه و زيارات و اعمال سال كه معروف به « مزار شيخ خضر » است . انجام تأليف آن شعبان سنه 1242 . دويم كتاب « ادعيه و احراز » . سيم كتاب « التحفة الغروية » در شرح « اللمعة الدمشقية » كه در سنه 1229 شروع در تأليف آن نموده و تا سنه 1245 تا كتاب ميراث به چندين جلد رسيده .
چهارم كتاب « جنة الخلد » در اصول دين و مسائل عمليه . پنجم كتاب « عصام الدّين » .
ششم كتاب « مصباح الحجيج » . هفتم كتاب « مصباح المتمتع » . هشتم كتاب « معجز الامامية » .
نهم كتاب « نجم الهداية » . دهم كتاب « هداية المسترشدين » كه نجم الهدايه در شرح آن است .
و وى از شيخ جعفر نجفى روايت مىكند ، و روايت مىكند از او شاگردش مرحوم ملا عبد الكريم كرمانى ( ره ) چنان كه در « الذريعة » جلد مذكور و هم در ( ج 1 ص 191 ش 989 ) فرموده .
و بالاخره ، او در اين سال وفات نموده ، و در بقعهئى مشهور در نجف دفن شد ، در طرف شرقى مدرسه بزرگ حاجى ميرزا حسين خليلى در محله عماره .
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1507
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٥٠٧