كرده ، و در اول عنوان تولد و وفات وى را در درون پرانتز بدين نحو نوشته : ( 1243 - 1322 ) و ما آنچه نخست نوشته اختيار نموديم .
و بههرحال ، از اين دو محل چنين برآيد ( با ملاحظه بعضى از مواضع ديگر ) كه وى از شعراى حله بوده ، و تحصيل كمالات و علوم نموده تا در انواع سخنسرائى و بخصوص تاريخ مهارتى تام و تخصصى بسزا بهم رسانيده ، و در چندين كتاب نامش ذكر شده ، و قصيدههاى طولانى ما بين صد و هفتاد بيت تا سيصد بيت مىسروده ، و در جملهاى از آنها صدر آنها تاريخ و عجز نيز تاريخ بوده ، و دو بار يا سه بار قصايدى در مرثيهء حضرت سيد الشهداء ( أرواحنا و أرواح العالمين له الفداء ) سروده كه تمام حروف قافيه را در آنها استقصا نموده ، و بالاخره وى « ديوانى در أشعار » دارد ، و منظومات وى زياده بر پنجاه هزار بيت مىباشد در پنج جلد ، بعضى به خط خودش و بعضى به خط فرزندانش كه در آخر عمر نابينا شده و شعر مىگفت و آنها مىنوشتند ، و از جملهء آنها بديعيهئى است در مدح حضرت رسول ( صلى اللّه عليه و آله ) كه انواعى از بديع را در آن اختراع نموده كه هيچكس در آنها بر او پيشى نگرفته ، و از آن جمله ذكر تاريخ است ؛ چنان كه در ( ج 3 ) صفحه و شماره مرقوم فرموده ، و آنجا فرموده كه او يدى طولى در تمام فنون شعر خصوصا نظم تاريخ داشته ، انتهى .
و بالاخره در ماه جمادى الاخرى سنه هزار و سيصد و بيست و دو ( چنان كه در « الذريعة 9 :
30 » فرموده ) - مطابق ( . . . ) سنبله ماه برجى - وفات كرده ، و فرزندش شيخ قاسم ملا در ( 1290 ) بيايد .
* ( 843 - وفات مرحوم سيد محمد 34 مظهر شاعر زوارهاى ) *
وى فرزند مرحوم ميرزا محمد صادق 33 بن ميرزا محمد حسين 32 شيخ الاسلام بن رفيع الدّين محمد 31 بن محمد مهدى 30 طباطبائى نائينى ( ره ) است .
مرحوم رفيع الدّين محمد 31 بن محمد مهدى 30 در ( ج 1 سال 1195 ع 13 ص 29 ) گذشت ، و آنجا ما او را مير محمد رفيع 31 نوشتيم ، اينك اينجا گوئيم كه وى