جامع تهران او بنا نموده و عوائد آن را وقف بر مسجد مرقوم فرموده ، و خود در اين سال ( 1250 ) در تهران وفات كرده ، و جنازهاش بهمراهى مرحوم حاج ملا على كنى حمل بوادى السلام نجف شده .
فرزندش ملا محمد رضا در سنه 1275 وفات كرده و قبل از دفن حمل بنجف و در وادى السلام دفن شده ، و زوجهاش دختر حاج ميرزا محمد على بن حاجى ميرزا حسين تهرانى بوده ، و اين حاج ميرزا حسين اهل خيرات و مبرات بوده ، چنان كه زمينى براى قبرستان باغسال خانهاى بزرگ در تهران وقف نموده كه بقبرستان حاجى ميرزا حسين معروف و سالها دائر بوده تا در سنه 1309 كه بيمارى وباء در ايران بروز كرد حكومت تهران براى حفظ صحت از دفن اموات در آن قدغن نموده و آن قبرستان پس از مدت صد و اندى سال متروك شده ، و هماره مردمان متفرقه آن را مىگرفتهاند و أبنية و عمارات در آن مىساختند تا اندكى كه باقى مانده بود در عصر پهلوى باغ فردوس شد ، چنان كه در « الذريعة 9 ش 1690 در پاورقى » فرموده ، و اين مخدره را خانم بزرگ مىخواندهاند .
فرزندش حاج آقا على صاحب عنوان از اهل علم و فضل بوده ، و در نهم ماه شوال المكرم اين سال - مطابق ( . . . ) دلو ماه برجى - از بطن خانم بزرگ مرقومه ، متولد شده و كتابى بعنوان « تاريخ الدخانيه » تأليف كرده كه در آن شرحى از صدور امتياز و انحصار دخانيات ايران در سال 1309 به رژى انگليسى تا لغو آن - به تفصيلى كه در آن سال بيايد - بطور اختصار بيان فرموده . و پس از مدت هفتاد و سه سال و شش ماه قمرى و بيست و نه روز عمر ؛ در يكشنبه هشتم ماه جمادى الاولى سنه هزار و سيصد و بيست و چهار ، چنان كه در « الذريعة 3 : 253 ش 938 » فرموده - مطابق 10 سرطان ماه برجى - وفات كرد . و فرزند بزرگوارش جناب حاجى شيخ آقا بزرگ تهرانى ( أدام اللّه ايام افاضاته ) در سال ( 1293 ) بيايد « 1 » .
هامش
( 1 ) مؤلف كتاب « الذريعة الى تصانيف الشيعة » و كتاب « طبقات أعلام الشيعة » و غيرها كه در روز جمعه سيزدهم ذىالحجه 1389 در نجف اشرف بدرود زندگى گفت . قدس اللّه تعالى سره العزيز . م .