چند نفر را بهسختى مجازات داد . و ميرزا تقى پسرى داشت بنام ميرزا مهدى خان 33 معروف بسفارت كه در هنگام قتل پدر كودكى خرد سال بود و با جد خود بتهران رفت و پس از آن منشى سفارت روس گرديد و در أوان سنه 1290 وفات كرد ، و فرزندى برجا نهاد بنام ميرزا اسد اللّه خان 34 كه چند سالى در اصفهان بمنشىگرى سفارت روس پرداخت ، و در سنه 1320 كه در اصفهان فتنهء بابىكشى راه افتاد وى آتش آن را دامن زده و در مقام ضديت با علمائى كه پدرانشان بميرزا عبد الحسين قاتل پدرش همراهى كردند برآمد و بابيه را بسفارت روس راه داده و از آنها حمايت و طرفدارى نمود ، و آخر در حدود سال 1330 وفات كرد و فرزندانش در تهراناند . و وى غير از ميرزا اسد اللّه خان اصفهانى وزير است كه در مستدركات سال 1336 بيايد .
فرزند دويم ميرزا ابو الحسن شريف 30 ميرزا جعفر 31 است ، و فرزند او حاج ميرزا ابو القاسم 32 سلطان الحكماء صاحب اين عنوان است كه از اطباء معروف و مهم زمان ناصر الدين شاه بوده ، و او در اين سال ( چنان كه در كتاب « مجموعة الادباء » تأليف اعتضاد - الاطباء ميرزا عباس عاشق تخلص ابن حاجى محمود حاجب الشريعة رازى - كه در احوال علما و حكما و عرفا و شعرا تأليف شده و نسخهء خطى آن در نزد سرتيپ بغايرى ( 1286 ) به نظر رسيد - نوشته ) متولد شده ، ( و در « مؤلفين كتب چاپى » تولدش را در 1223 نوشته ) ، و از جانب مادر نسب بخانواده مجلسى مىرساند ، و مادر او دختر ميرزا ابو القاسم بن ميرزا محمد سعيد كوچك امام جمعهء نائينى است ، و وى چنان كه در « تاريخ نائين 4 : 40 » نوشته ؛ نخست در يزد تحصيل نموده ، آنگاه در هيجدهسالگى بتهران رفت و آنجا در علم طب مهارتى بهم رسانيد و بدربار ناصر الدين شاه بار يافت و طبيب خاص حرمسراى وى گرديد و از طرف او لقب سلطان الحكماء يافت ، و بتدريس طب قديم پرداخت و چندين نفر شاگرد در اين فن از مدرس او برآمدند ، و كتابى بنام « ناصر الملوك » در طب تأليف كرد ، و در « المآثر : 186 » او را در عنوانى مخصوص ذكر كرده و اينك عين عبارت او در آن عنوان نوشته مىشود :
« اجل و اعظم جماعت اطباء دار الخلافه مىباشد ، علما و عملا مهارتى معين و حذاقتى مبرهن دارد ، صيت تدرب و تجاربش همه جا را فراگرفته ، و امروز در حقيقت رياست غالب
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1248
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٢٤٨