* ( 617 - تولد سيد ابو القاسم حجت كربلائى ) *
وى فرزند مرحوم سيد حسن حاجى آقا است كه در همين سال در ترجمهء آقا سيد محمد كربلائى ( ص 1163 ) گذشت ، و خود از علما و فقهاء خانواده آل صاحب « رياض » بوده ، و بهطورىكه در « نقباء البشر : 65 » فرموده - با ملاحظهء برخى از مواضع ديگر - وى عالمى كبير و رئيسى جليل بوده ، و همانا در نجف اشرف در خدمت حضرت حجة الحق آية اللّه العظمى مقرب درگاه بارى مرحوم شيخ انصارى ( قدس اللّه تعالى سره العزيز ) درس خوانده و جملهاى از تقريرات آن مدرس مقدس را در فقه و اصول برشتهء تحرير درآورده و وثيقهء هنديه در كربلا بر دست او جارى مىشده ، و خلاصه بزرگوارى حسن المحاضره و جميل الاخلاق و سخى الطبع و عالى الهمة بوده ، و رياست آن خانوادهء شريفه بوى منتهى شده ، و مرحوم ميرزا محمد حسن عليارى و حاجى سيد محمد - ابراهيم دلدارى كه در ( 1259 ) بيايد و ميرزا محمد كاظمينى كه در ( 1272 ) بيايد از او روايت مىكنند .
و بالاخره وى در جمعه آخر ماه جمادى الاولى سنه هزار و سيصد و نه ، چنان كه در حاشيه « هداية الانام : 58 » نوشته - مطابق 11 جدى ماه برجى - كه براى زيارت بكاظمين آمده بود در آن شهر شريف وفات كرد ، و نعش او را بكربلا حركت داده و آنجا در برابر مقبرهء جدش در مقبرهئى مخصوصه دفن كردند ، و او را فرزندانى بوده :
اول سيد محمد باقر حجت كه در ( 1273 ) بيايد . دويم حاجى ميرزا علينقى كه در ( 1289 ) بيايد . سيم سيد على كه هم در سال وفات پدر ( 1309 ) وفات كرده . چهارم سيد محمد مهدى كه در كربلا در صحن حسينى ( ع ) امام جماعت بوده ، و اين سه نفر از يك مادرند .