و حسن الشبر 13 ( كه او را در « عمدة الطالب » شنبر بنون قبل از باء موحده نوشته ) سرسلسلهء خانوادهء شبريان عراق عرب است كه همه خود را بوى منسوب و بنام او مىخوانند و ظاهرا اين كلمه مأخوذ از شبر الشىء از باب تفعيل بمعنى عظمه باشد .
و سيد محمد رضا 23 از علما بوده ، و در حدود سال ( 1230 ) چنان كه در « فوائد الرضويه :
251 » نوشته وفات كرده و در حجره نزديك در رواق قبلى كاظمين ( ع ) كه بر طرف راست واردشوندهء رواق و اينك مخزن روضهء مقدسه است دفن شده « 1 » .
و بههرحال ، فرزندش سيد عبد اللّه 24 صاحب عنوان از اجله علماء اعلام و أعاظم محدثين متتبعين است و شرح احوالش را دو نفر شاگردانش سيد محمد بن مال اللّه در رسالهئى مخصوص و شيخ عبد النبى كاظمينى در « تكملهء نقد الرجال » ( چنان كه در « الذريعة 5 : 71 » فرموده ) نوشتهاند ، و از آنها چنين برآيد كه وى در سنه هزار و صد و هشتاد و هشت ( چنان كه در « الذريعة 6 شماره 1498 » فرموده ) مطابق ( 1152 - 1153 ) شمسى ، در نجف متولد شده ، و كتب چندى در انواع احاديث تأليف كرده همه نافع و سودمند كه در « روضات الجنات : 374 » ذكر كرده ، و اينك صورت آنها با ملاحظه بعضى از مواضع ديگر به ترتيب حروف ، بر خلاف ساير تراجم ديگر كه اينجا برخى از آنها در ضمن شماره برخى ديگر نوشته مىشود :
اول « ترجمه جلاء العيون » مجلسى در احوال ائمه ( عليهم السلام ) از فارسى به عربى با بعضى از اضافات ، 22 هزار بيت در دو جلد . و مختصر آن بنام « منتخب الجلاء » در يازده هزار بيت و مختصر اين مختصر در پنج هزار بيت .
دويم « ترجمهء زاد المعاد » آن مرحوم به همين نحو .
سيم كتاب « تسلية القلب الحزين » در نزد فقد أحبه و بنين ، چنان كه در « روضات » است ، و در « الذريعة » تسلية الحزين در فقد عافيت و أحباب از أقارب و بنين است ، و بههرحال آن در
هامش
( 1 ) قال فى « الاقرب ، ج 3 » : الرواق و الرواق ( بالكسر و الضم ) : بيت كالفسطاط ، و قيل سقف فى مقدم البيت ، ج : رواقات و أروقة و روق ، انتهى . و ظاهرا اينجا معنى گنبد را بدهد .