و در ( 1224 ) نوشتيم كه نسب اين خانواده را تا به امام ( ع ) ما از روى خط اين ميرزا محمد على نقل كردهايم .
* ( 489 - تولد مرحوم حاج شيخ محمد باقر نجفى اصفهانى ) * * ( اعلى اللّه مقامه ) *
وى فرزند مرحوم شيخ محمد تقى ايوانكيى ( 1248 ) و خود از اجله علماى محققين و افاضل فقها و اصوليين عصر خود بود ، و شرح احوالش در چند جا بتفصيل يا اجمال به نظر رسيده ؛ همچون « روضات الجنات » در ترجمه پدرش ، و نيز در خطبه و ديباچه جزو چهارم كه فرمايد : بعضى از اسمياء ما از وارثين عظماء امجاد مكرر ما را بر تتميم آن تأكيد نمود .
انتهى . و ديگر « تذكرة القبور : 47 » و « نسبنامه الفت » و « تاريخ اصفهان : 98 قسمت فوقانى » و « رجال اصفهان : 73 » و « نقباء البشر 1 : 198 عنوان 439 » و « شهداء الفضيلة : 350 در پاورقى » و « الذريعة 18 : 287 ش 137 » ، و از همهء آنها با ملاحظه بعضى از مواضع ديگر چنان برآيد كه :
وى - بنص « تاريخ اصفهان » - در اين سال متولد شده از بطن مخدره نسمه خاتون دختر شيخ جعفر ، و هنوز بسن بلوغ نرسيده پدر بزرگوارش وفات كرده ، پس مادر مكرمهاش كه خود عالمه و عاقلهاى جليل القدر بود بتربيت وى همت گماشت ، و او چندى در اصفهان نزد علماى آن زمان در آن مكان درس خواند ، و هم آنجا زمزم خانم دختر دويم آقا سيد صدر الدّين عاملى را كه دختر خالهاش بود تزويج نمود ، و سپس بعتبات عاليات رفت و آنجا در نزد دائى خود شيخ حسن بن شيخ جعفر و صاحب « جواهر » و شيخ انصارى به تحصيل مشغول شد ، و از هر سه اجازت روايت درست كرد ؛ چنان كه روايت از اولين را فرزندش حاجى شيخ محمد على در اجازه سيد فانى ( 1281 ) نوشته ، و از شيخ را كه در سفر مكه با هم بودهاند نوشتهاند در آن سفر اجازت روايت و افتاء بهم رسانيده و از فيض صحبت وى بهرهمند شده .
و بعد از آن در اصفهان سكونت و در مسجد شاه بامامت و تدريس پرداخت ، و رياستى شايسته