* ( 488 - تولد ميرزا محمد باقر 31 زنجانى اصفهانى ) *
وى فرزند حاج ميرزا علينقى 30 ( 1258 ) و خود از علما و فقهاى اصفهان بوده ، و شرح احوالش در « تاريخ اصفهان : 99 بالاى صفحه » و « نقباء البشر 1 : 217 » نوشته ، و از آنها با بعضى از مسموعات چنين برآيد كه :
وى در اين سال - بنص نقباء ( بنقل از خط پدرش ) - متولد شده ، و پس از پدر در اصفهان در مسجد خياطهاى واقع در بازار در نزديكىهاى ميدان كهنه بامامت پرداخت ، و هم در آنجا تدريس و ترويج مىنمود چندانكه از افاضل مدرسين فقه و اصول بشمار آمد ، و بنص « تاريخ اصفهان » بعلم فقه و أخبار و تقوى و قناعت مشهور بود ، انتهى .
تا آخر در سنه هزار و سيصد و سه ، پس از مدت شصت و هشت سال عمر ؛ در نجف اشرف وفات كرد و در وادى السلام دفن شد .
و فرزندش حاجى ميرزا ابو القاسم 32 در ( 1336 ) بيايد .
و از قرارى كه آقاى مهدوى ( 1334 ) مىفرمود ، صاحب عنوان « رسالهئى در توسعه و تضييق وقت نماز قضا » و « رسالهئى در مصرف سهم امام در ايام غيبت » تأليف كرده ، و از چندين نفر از علما اجازت روايت داشت : اول حاج ملا محمد جعفرآبادهئى ، دويم مرحوم شيخ انصارى ، سيم حاجى شيخ مهدى نجفى آل كاشف الغطاء ( 1289 ) ، چهارم صاحب « جواهر » ، پنجم حاج سيد اسد اللّه بيدآبادى ؛ كه مىفرمود من اين پنج اجازه را در نزد نوادهاش حاجى آقا محمد 33 ابن حاجى ميرزا ابو القاسم 32 ديدم ، انتهى « 1 » .
و او در سنه هزار و سيصد و سه وفات كرده ، چنان كه در « تاريخ اصفهان » است ، و در نجف در وادى السلام دفن شده ، چنان كه در « نقباء » فرموده ، و فرزندان چندى داشته : يكى حاجى ميرزا ابو القاسم مذكور ، و ديگر ميرزا محمد على 32 كه هم از علماء اصفهان محسوب بوده .
هامش
( 1 ) كليه رسائل و اجازات و آثار قلمى صاحب ترجمه اينك در « كتابخانه روضاتى » موجود است . م .