و در دهسالگى كتب نحو و منطق و بيان و كلام را خواند ، و در پانزدهسالگى بتأليف مشغول شد ، و در كرمانشاه بدرس پدر بزرگوار حضور يافت ، و در سنه 1210 بنجف اشرف رفت و آنجا كتاب « معالم » را نزد ملا اسماعيل عقدائى يزدى ( 1230 ) و « زبدة الاصول » را نزد سيد بحر العلوم خواند ، و در حدود 1213 ببحث شيخ جعفر نجفى حاضر شد ، و كتاب « استبصار » و « شرح قواعد » او را در نزد وى خواند ، و پس از چندى بقم رفت و درك حضور ميرزاى قمى را نمود و از وى اجازه گرفت .
آنگاه بكرمانشاه برگشت و بتأليف پرداخت ، و در سنه 1219 بهند رفت و آنجا بامير عبد اللطيف خان شوشترى ملاقات نمود ، و خان مذكور به خواهش وى كتاب « ذيل التحفة » را تأليف كرد . و در سنه 1223 بار ديگر مسافرت بهند نمود و در آن سفر در اكثر شهرهاى آن سياحت كرد و صنوفى از رجال علم را ملاقات فرمود ، و در سنه 1224 در عظيمآباد براى نخستين بار بر طريقه اماميه نماز جمعه بپاى داشت و سپس بايران برگشت و در سنه 1233 بعتبات عاليات مشرف گرديده و برگشت و در كرمانشاه سكونت اختيار كرد .
و اينك صورت تأليفات شريفهء او :
اول كتاب « تاريخ الائمه » كه آن مختصرى است به فارسى در ولادات و وفيات آن بزرگواران و آن را « تواريخ المعصومين » نيز مىگويند ؛ چنان كه در « الذريعة 3 : 213 ش 790 » فرموده و در « الكرام » آن را « تاريخ ولادات الائمه » نوشته و « تاريخ چهارده معصوم » نيز مىگويند ، تأليف آن سنه 1223 .
دويم كتاب « تاريخ نيك و بد أيام » كه آن هم فارسى مختصرى است در سيصد بيت ، و در فيضآباد هند به خواهش بهو بيگم مادر آصف الدوله تأليف كرده .
سيم « كتاب تحفة الاخوان » در تواريخ مشاهير انبيا و خلفا و ائمه اطهار ( عليهم السلام ) سههزار بيت ، كه آن را نيز مختصرا در حدود سال 1223 در دكن تأليف كرده ، و براى اختصارش آن را « تاريخ بغلى » گويند .
چهارم كتاب « تحفة المحبين » در امامت ائمه طاهرين ( عليهم السلام ) نزديك بسههزار بيت كه آن را نيز در فيضآباد تأليف كرده .
پنجم كتاب « تفسير القرآن » .
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 995
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص٩٩٥