و هم اين اشعار از سيد محمد بن محمد جواد موسوى « 1 » بر روى قبر نقر شده :
قد طار من غرف الروضات طائرها * نحو الجنان و أبقى من مآثره
يا قبره كيف احتملت ( استترت . خ ) محاسنه * أم كيف واريت شطرا من مفاخره
قال المورخ فى تاريخ رحلته : * تعطل العلم من فقدان باقره
1313
و مرحوم حاجى ميرزا فتح اللّه ميرزا كوچك اين ابيات را در مرثيه او سروده ، چنان كه در « احسن الوديعه » فرموده ، و اشعار در آنجا درست چاپ نشده و ما صحيح آن را از آقاى سيد محمد على روضاتى گرفتيم ، بدين نهج :
سلام اللّه ما مر الزمان * على من صار مدعوا فهاجر
پيام ارجعى از حق چو بشنيد * اجابت كرد و ره پيمود از سر
همانا حجت اسلاميان بود * كه بود اسلام را مصداق مظهر
جهان علم را تابنده خورشيد * سماء حلم را رخشنده اختر
سمى باقر و فرزند موسى * معين مذهب و آيين جعفر
سليمان بود در ملك فقاهت * ولى با زهد سلمان صدق بوذر
اصول فقه و تفسير و رجالش * نموده پر جهان را جمله يكسر
بسوى روضه رضوان خراميد * چو برخوردار شد از وصل داور
ز عالم صاحب روضات چون رفت * بتاريخش دعا گوئيم خوشتر :
جزاه اللّه من روض الجنان * در اين مصرع بود مقصود مضمر
1313
و هم در مرثيه و تاريخ او گفتهاند ( چنان كه در حاشيه ص 27 « روضات » چاپ 2 ) نوشته :
هامش
( 1 ) نام سراينده اشعار در روى سنگ قبر نوشته نشده است و تنها بيت اول و آخر آنجا نقر شده ، و مأخذ كلام جناب معلم معلوم نشد ، لكن مرحوم آية اللّه آقاى حاج ميرزا سيد حسن چهارسوقى ( 1294 ) در حاشيهء نسخهء « احسن الوديعه 1 : 139 » و هم در ظهر نسخهاى خطى « از شرح اللمعة » به خط خود نوشتهاند كه اين دو بيت عربى از مرحوم حاج ميرزا فتح اللّه ميرزا كوچك است . پس آنچه در كتاب « زندگانى آية اللّه چهارسوقى : 84 » نوشته شده كه قائل آن حاج ميرزا فتح اللّه افسر و در غلطنامه به جلالى تصحيح شده ، هر دو خطا است . م .