در مسئله ربوبيت و محل اهل عصمت در آن حضرت در سنه 1260 تأليف كرده . هشتم :
ايضا كتاب « النفحة القدسية » در جواب ميرزا أحمد بن ميرزا محمد شفيع اصفهانى نزيل محلات ، تأليف آن سنه 1262 . نهم : رسالهئى ديگر غير از رساله رد شيخ احمد كه نوشتيم و آن را در سنه 1246 تأليف كرده ؛ چنانكه در مقدمه « عمدة الزائر » فرموده . دهم :
« حواشى بر كتاب تحقيق » تأليف عمش سيد احمد كه در 1215 بيايد .
بالاخره ، سيد حيدر پس از شصت سال قمرى عمر در سنه هزار و دويست و شصت و پنج وفات كرد و در كاظمين بر در روضهء مطهره نزديك قبر شيخ مفيد ( ره ) دفن شد .
و وى را از دختر عمش سيد احمد 37 هفت نفر پسر بوده ( كه از اعقاب آنها طايفه بزرگى در عراق عرب تشكيل شده و همه را به نسبت او آل سيد حيدر مىخوانند ) بدين قرار :
اول . سيد احمد 39 كه در 1222 بيايد . دويم : سيد ابراهيم 39 كه در 1250 بيايد .
سيم : سيد باقر 39 كه در 1290 بيايد . چهارم : سيد جواد 39 كه عالمى با تقوى بوده و در سنه 1321 وفات نموده ، و چهار پسر بنام سيد صادق 40 و سيد صالح 40 و سيد عبد الحسين 40 و سيد محسن 40 داشته . پنجم : سيد عبد الرسول 39 وفاتش ذىالقعده سنه 1322 ؛ و او را يك فرزند بوده كه نام او را در مآخذ مذكوره ننوشتهاند . ششم : سيد عبد اللّه 39 هفتم : سيد حسن 39 كه در جوانى قبل از تزويج وفات كرده .
* ( 106 - وفات مرحوم سيد صادق فحام 30 - ره ) *
وى مرحوم سيد ابو احمد 30 بن سيد محمد 29 بن سيد حسن 28 بن سيد هشام 27 بن سيد عبد اللّه 26 بن سيد هاشم 25 بن سيد عبد اللّه 24 بن سيد هاشم 23 بن سيد عبد اللّه 22 بن سيد هاشم 21 بن سيد قاسم 20 بن سيد شمس الدّين سنان 19 بن سيد عبد الوهاب قاضى 18 بن سيد نميلة قاضى 17 بن سيد محمد قاضى 16 بن امير ابراهيم 15 قاضى مدينه بن أمير عبد الوهاب 14 قاضى مدينه بن أمير أبو عمارة حمزة المهنى الاكبر 13 بن أبو هاشم داود 12 بن ابو احمد قاسم 11 بن ابو على عبيد اللّه 10 بن ابو القاسم طاهر 9 بن ابو الحسين يحيى النسابة 8 بن أبو محمد حسن 7 بن جعفر الحجة 6 بن عبيد اللّه - الاعرج 5 عليه السلام است ؛ چنانكه در مجلهء مباركه « المرشد : جزء 1 از سال 3 » نوشته ، و در « الذريعة 3 : 320 » وى را فرزند سيد على بن حسن بن هاشم نوشته .