حق و به فقر خود و غناى حق و به تقصير خود و نعمتهاى حق و به فناى خود و بقاى حق .
و هم بر اين قياس نيز شيخ براى آنست كه چشم مريدان را به اين معانى باز نمايد و ديدهء بصيرت ايشان را بگشايد . پس هرچند مريد در اثبات خود و كمال و معرفت خود بيش كوشد يا عملى بكند كه كمال او بيشتر ظاهر شود شيخ از او بيشتر برنجد چه كه شيخ اين همه رنج را براى او مىكشد تا چشم كمالبين نفس او را ببندد و چشمى كه كمال حق بيند بگشايد ، و او هر لحظه در كمال خود چشم ديگر مىگشايد ، در هر حال او را بند نمايد واگرنه چنين كند تا او را خبر شود نفس از هر موى چشمى به ديدن كمال خود بگشايد و از مشاهدهء حال حق كور گرداند كه خاصيت نفس همين ( خودبينى ) است .
چهل مجلس ( فارسى ) — صفحة 112
مساهمون: علاء الدوله سمنانى
ص١١٢